دسته بندی ها

جستجو

امکانات

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی
پیج رنک گوگل

بسم الله الرحمن الرحیم


مقام امام حسین ( علیه السلام)

امام باقر علیه السلام:

«اِنّ الحُسَینَ صاحِبَ كَربَلا قُتِلَ مَظلوما، مَكروبا عَطشانا، لَهفانا فآلَى اللّه‏ُ عَزَّوَجلّ عَلى نَفسِهِ اَن لا یاتیَهُ لَهفانٌ و لا مَكروبٌ و لا مُذنِبٌ و لا مَغمومٌ و لا عَطشانٌ و لا مَن بِهِ عاهَةٌ ثُمَّ دَعا عِندَهُ و تَقَرَّبَ بِالحُسَینِ بنِ عَلىٍّ علیه السلام اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ إلاّ نَفَّسَ اللّه‏ُ كُربَتَهُ وَ اَعطاهُ مَسأَلَتَهُ و غَفَرَ ذَنبَهُ وَ مَدَّ فى عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فى رِزقِهِ فَاعتَبِروا یا اُولـِى الاَبصار»

«حسین، بزرگ مرد كربلا، مظلوم و رنجیده خاطر و لب تشنه و مصیب‏زده به شهادت رسید. پس خداوند، به ذات خود، قسم یاد كرد كه هیچ مصیبت‏زده و رنجیده خاطر و گنهكار و اندوهناك و تشنه‏اى و هیچ بَلا دیده‏اى به خدا روى نمى‏آورد و نزد قبر حسین علیه السلام دعا نمى‏كند و آن حضرت را به درگاه خدا شفیع نمى‏سازد، مگر این‏كه خداوند، اندوهش را برطرف و حاجاتش را برآورده مى‏كند و گناهش را مى‏بخشد و عمرش را طولانى و روزى‏اش را گسترده مى‏سازد. پس اى اهل بینش، درس بگیرید!»(1)

--------------------------------------

(1) بحارالأنوار، ج 101، ص 46، ح 5

نوشته شده در پنجشنبه 9 مرداد 1393 ساعت 02:36 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امام حسین-فضائل، امام باقر-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    11 شعبان
    ولادت حضرت على اكبر (علیه السلام )
    در سال 33 ه‍ شبیه ترین مردم به خاتم الانبیاء (صلى الله علیه و آله ) حضرت على اكبر (علیه السلام ) به دنیا آمد. نام آن حضرت «علی»، پدرشان حضرت سید الشهداء (علیه السلام )، مادرشان لیلى بنت مره ثقفى است(1). كنیه آن حضرت طبق فرمایش حضرت صادق (علیه السلام ) «اباالحسن» است(2).
    روایت بزنطى هم دلالت دارد كه آن حضرت ازدواج كرده بودند(3) در زیارت وارده از حضرت صادق (علیه السلام ) هم مى خوانیم »: صلى الله علیك و على عترتك و اهل بیتك و ابائك و اءبنائك و امهاتك الاءخیار الذین اءذهب الله عنهم الرجس و طهر هم تطهیرا «و لفظ اءبناء در زیارت دلالت بر این دارد كه آن حضرت حتى بیشتر از دو فرزند داشته است(4). در واقعه كربلا نزدیك 27 سال از عمر مبارك آن حضرت گذشته بود(5).

    -----------------------------------------

    (1) على اكبر (علیه السلام ) (مقرم ): ص 15 16! نقل از انیس الشیعه .

    (2) كامل الزیارات : ص 240.

    (3) على اكبر (علیه السلام ) (مقرم ): ص 19.

    (4) على اكبر (علیه السلام ) (مقرم ): ص 20.

    (5) على اكبر (علیه السلام ) (مقرم ): ص 16.


    نوشته شده در دوشنبه 19 خرداد 1393 ساعت 11:52 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه-شعبان،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    4شعبان
    ولادت حضرت عباس (علیه السلام (
    در این روز در سال 26 ه‍ علمدار كربلا سقاى نینوا حضرت قمر منیر بنى هاشم ابوالفضل العباس (علیه السلام ) به دنیا آمد(1).
    نام مشهور آن حضرت عباس (علیه السلام ) است . به آن حضرت ابوالفضل ، ابو القربه ، قمر بنى هاشم ، باب الحوائج ، عبد صالح و سقا مى گویند(2). پدرشان حرت امیر المؤ منین على بن ابى طالب (علیه السلام )، و مادرشان حضرت ام البنین فاطمه (علیها السلام ) دختر حزام كلابیه است .
    آن حضرت خوش سیما و زیبارو بود و به همین جهت به ماه بنى هاشم ملقب شد. قامتى بلند و بازوهایى قوى داشت و بر اسب كه مى نشست و پا در ركاب مى نمود زانوى آن حضرت تاگردن اسب مى رسید. مظهر جلال و جبروت حضرت كردگار بود، و در شجاعت و صفات بعد از امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) سرآمد اولاد امیر المؤ منین (علیه السلام ) بود. آن حضرت سپهسالار و علمدار مظلوم كربلا بود(3).

    --------------------------------------------

    (1) خصائص العباسیه : ص 66. قمر بنى هاشم (علیه السلام ) مقرم : ص 18، از انیس الشیعه . الوقایع و الحوادث : ج محرم ص 400.

    (2) العباس (علیه السلام ): ص 164. مرحوم مقرم به نقل از مدارك تاریخى گفته كه لقب آن حضرت سقا بوده است .

    (3) وقایع الایام : ص 422.


    نوشته شده در سه شنبه 13 خرداد 1393 ساعت 02:54 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه-شعبان،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    همای رحمت

    علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

    که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را

    دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

    به علی شناختم به خدا قسم خدا را

    به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

    چو علی گرفته باشد سر چشمه‌ی بقا را

    مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

    به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

    برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

    که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

    بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

    چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

    بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب

    که علم کند به عالم شهدای کربلا را

    چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان

    چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

    نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

    متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

    بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

    که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

    به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

    چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

    چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

    که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

    چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم

    که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

    «همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

    به پیام آشنائی بنوازد و آشنا را»

    ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب

    غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا

     

    شاعر: شهریار

    نوشته شده در یکشنبه 19 اسفند 1386 ساعت 03:03 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-اشعار،
  • [ نظرات ]

  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات