دسته بندی ها

جستجو

امکانات

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی
پیج رنک گوگل

بسم الله الرحمن الرحیم


امام صادق(علیه السلام) و نیمه شب

شبی به دستور منصور (خلیفه‏ی عباسی) حضرت صادق علیه‏السلام را در نیمه‏های شب، با سر برهنه و بدون روپوش مناسب به حضور او آوردند. منصور با کمال جسارت و خشونت به آن حضرت علیه‏السلام گفت: ای جعفر! با این سن و سال، آیا شرم نمی‏کنی که خواهان ریاست هستی و می‏خواهی بین مسلمانان فتنه و آشوب به پاکنی؟! سپس شمشیر خود را از غلاف بیرون کشید و قصد جان امام علیه‏السلام را نمود. ناگاه جناب پیامبر اسلام رسول خدا علیه‏السلام در نظرش متمثل شد که خشمگین به او نگاه می‏کند؛ ترسید و شمشیرش را در غلاف نهاد. برای دومین بار نیز همین کار را تکرار کرد و باز رسول خدا صلی الله علیه و اله را با همان هیأت در برابر خود دید. این ماجرا تا سه بار اتفاق افتاد. سرانجام از ترس و به ناچاری از کشتن امام صادق علیه‏السلام منصرف گردید. (1) . 
--------------------------------------------------------
 (1) منهاج الدموع.

نوشته شده در جمعه 31 مرداد 1393 ساعت 05:23 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امام صادق-مصائب، دشمنان اهل بیت،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    بیست و سوم ماه رمضان
    نزول قرآن

    شب نزول قرآن است(1)  و به قولى در شب 24 ماه رمضان بوده است(2).

    -------------------------------------------------

    (1) مسار الشیعه : ص 10. بحار الانوار: ج 88 ص 7.

    (2) بحار الانوار: ج 95 ص 196.


    نوشته شده در یکشنبه 29 تیر 1393 ساعت 10:09 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه-رمضان،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    مدح و مرثیه امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه)

    علی آن شیر خدا شاه عرب
    الفتی داشته با این دل شب

    شب ز اسرار علی آگاه است
    دل شب محرم سرّالله است

    شب علی دید و به نزدیكی دید
    گر چه او نیز به تاریكی دید

    شب شنیده ست مناجات علی
    جوشش چشمه ی عشق ازلی

    شاه را دیده به نوشینی خواب
    روی بر سینه ی دیوار خراب

    قلعه بانی كه به قصر افلاك
    سر دهد ناله ی زندانی خاك

    اشكباری كه چو شمع بیزار
    می فشاند زر و می گرید زار

    دردمندی كه چو لب بگشاید
    در و دیوار به زنهار آید

    كلماتی چو در آویزه ی گوش
    مسجد كوفه هنوزش مدهوش

    فجر تا سینه ی آفاق شكافت
    چشم بیدار علی خفته نیافت

    روزه داری كه به مهر اسحار
    بشكند نان جوین در افطار

    ناشناسی كه به تاریكی شب
    می برد شام یتیمان عرب

    پادشاهی كه به شب برقع پوش
    می كشد بار گدایان بر دوش

    تا نشد پردگی آن سرّ، جلی
    نشد افشا كه علی بود علی

    شاهبازی كه به بال و پر  راز
    می كند در ابدیت پرواز

    شهسواری كه به برق شمشیر
    در دل شب بشكافد دل شیر

    عشقبازی كه هم آغوش خطر
    خفت در خوابگه پیغمبر

    آن دم صبح قیامت تأثیر
    حلقه ی در شد از او دامن گیر

    دست در دامن مولا زد در
    كه علی بگذر و از ما مگذر

    شال شه وا شد و دامن به گرو
    زینبش دست به دامن كه مرو

    شال می بست و ندایی مبهم
    كه كمربند شهادت محكم

    پیشوایی كه ز شوق دیدار
    می كند قاتل خود را بیدار

    ماه محراب عبودیت حق
    سر به محراب عبادت منشق

    می زند پس لب او كاسه ی شیر
    می كند چشم اشارت به اسیر

    چه اسیری كه همان قاتل اوست
    تو خدایی مگر ای دشمن دوست

    در جهانی همه شور و همه شر
    ها علی بشر كیف بشر؟

    كفن از گریه غسال خجل
    پیرهن از رخ وصال خجل

    شبروان، مست ولای تو علی
    جان عالم به فدای تو علی

     

    شاعر: شهریار


    نوشته شده در جمعه 27 تیر 1393 ساعت 10:34 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-اشعار،
  • [ نظرات ]


  • بسم الله الرحمن الرحیم

    تولد پیامبر(صلی الله علیه و آله)

    آمده است كه:

    نقل است كه جماعت قریش را بتخانه ای بود كه هر سال بدان مقام می رفتند و نشاط می كردند و انواع ضیافت و دعوت و اصناف تكلف و به جهت، با یكدیگر به جای می آوردند و آنروز را عید و ایام نشاط خود می دانستند.

    اتفاقا به دستور معهود به آن مقام رفته دیدند آن بتان همه افتاده، بسیار غمگین شدند و آنها را برداشته به جای خود محكم كردند. همان ساعت از جای بیفتادند، باز به جای خود محكم كردند، دگر باره افتادند و از آنها آواز برآمد( دست از ما بردارید كه متولد شد كسیكه نور او جمیع عالم را روشن كرد و جمله بتان به سبب او خراب خواهند شد) در همانشب چهارده كنگره از ایوان كسری افتاد و طاق شكافته شد،‌ و هم در آنشب دریاچه ساوه به زمین فرو رفت و كسری از این واقعه غم بر غمش افزود و اسباب پریشانی و محنت او روی داد و از جانب فارس شخصی خبر آورد كه دوازدهم ربیع الآخر آتشكده فارس بمرد و قبل از آن هزار سال عمر نموده بود.(1)

    -------------------------------------------------------------------

    (1)  تحفة المجالس،معجزه سوم از معجزات حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم

     

    نوشته شده در پنجشنبه 11 اردیبهشت 1393 ساعت 12:15 ب.ظ توسط : داعی | دسته : پیامبر-معجزات،
  • [ نظرات ]

  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات