تبلیغات
امپراطورهای عالم - مطالب امیرالمؤمنین-احادیث

دسته بندی ها

جستجو

امکانات

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی
پیج رنک گوگل

بسم الله الرحمن الرحیم

 

خصلتهای سگ در كلام امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه)

حضرت امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه) در مورد سگ می فرمایند:

سگ ده صفت دارد كه شایسته است هر مؤمن واقعی داشته باشد تا به كمال برسد.(1)

1- سگ را در میان مردم قدر و منزلتی نیست و این حال مسكینان و بیچارگان است.

2- مال و ملكی از آن سگ نیست و این همان صفت مجردان و فرشتگان است.

3- سگ لانه و خانه ی معینی ندارد و هرجا كه برود رفته است. این علامت متوكلان است.

4- سگ اغلب اوقات گرسنه است و این عادت صالحان است.

5- سگ اگر صد تازیانه از دست صاحب خود بخورد، در خانه او را رها نمی كند و این صفت مریدان حقیقی است.

6- شب هنگام به جز اندكی نمی آرامد و این حالت عاشقان و دوست داران است.

7- هر گاه رانده شود و ستم بیند، چون صدایش كنند بدون دلگیری باز گردد و این صفت فروتنان است.

8- هر خوراكی كه صاحبش به او بدهد راضی است و این صفت و حال قانعان است.

9- بیشتر اوقات لب فروبسته و خاموش است و این علامت خائفان است.

10- وقتی بمیرد هیچ میراثی بر جای نمی گذارد و این حال زاهدان حقیقی است.

---------------------------------------------------------------

(1) ثمین و ماء مَعین: ص 457 ؛ از كتاب لئالی الاخبار:ج 5 – ص387- 388 ؛ تحریر المواعظ العددیة، ص: 552

نوشته شده در پنجشنبه 2 مرداد 1393 ساعت 03:05 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    سند بت‏پرستى ابو بكر و عمر از سخنان امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه)

    در آن روز (خندق) رفیقش ابو بكر به او گفت: «این رأى درست نیست، ما بت بزرگى را اختیار مى‏كنیم و آن را مى‏پرستیم! چون ما در امان نیستیم كه ابن ابى كبشه (یعنى‏ پیامبر) پیروز شود و در آن صورت موجب هلاك ما شود(1)، ولى این بت ذخیره‏اى براى ما خواهد بود كه اگر قریش پیروز شدند پرستش این بت را علنى مى‏نمائیم و به آنها اعلام مى‏كنیم كه از دین قبلى خود بر نگشته بودیم، و اگر دولت ابن ابى كبشه برگشت پنهانى بر پرستش این بت باقى مى‏مانیم»! جبرئیل نازل شد و این خبر را به پیامبر صلى اللَّه علیه و آله رسانید. آن حضرت هم بعد از آنكه من عمرو بن عبد ودّ را كشتم آن را خبر داد و آن دو (ابو بكر و عمر) را صدا زد و فرمود: «در زمان جاهلیّت چند بت پرستیدید»؟! گفتند: اى محمّد، ما را به آنچه در زمان جاهلیّت گذشته سرزنش مكن. فرمود: «امروز چند بت پرستیده‏اید»؟! گفتند: قسم به خدایى كه تو را بر حق به پیامبرى مبعوث كرده، از زمانى كه دین تو را علنا پذیرفته‏ایم جز خدا را نپرستیده‏ایم! حضرت فرمود: اى على، این شمشیر را بگیر و به فلان مكان برو و بتى را كه این دو مى‏پرستند بیرون آور و خرد كن، و اگر كسى میان تو و آن بت مانع شود گردنش را بزن»! در اینجا آن دو به دست و پاى پیامبر صلى اللَّه علیه و آله افتادند و گفتند: گناه ما را پنهان كن، خدا تو را بپوشاند. من به آن دو گفتم: «در پیشگاه خدا و رسولش ضمانت كنید كه جز خدا را نپرستید و هیچ چیز را شریك او قرار ندهید». آنها هم با پیامبر صلى اللَّه علیه و آله بر این مطلب عهد و پیمان بستند.

    من رفتم و آن بت را از مكانش بیرون آوردم و صورت و دستانش را شكستم و پاهایش را خرد كردم و نزد حضرت بازگشتم. بخدا قسم ناراحتى آن دو را نسبت به خودم را به خاطر این جریان، تا هنگامى كه مردند در صورت آنها مى‏دیدم!(2)

    -----------------------------------------------

    (1) یعنى اگر بت را علنى بپرستیم وقتى پیامبر پیروز شود از آن اطلاع پیدا مى‏كند و موجب هلاك ما مى‏شود.

    (2)   اسرار آل محمد علیهم السلام، ص: 362

    نوشته شده در پنجشنبه 28 فروردین 1393 ساعت 12:11 ق.ظ توسط : داعی | دسته : دشمنان اهل بیت، امیرالمؤمنین-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    چرا باید ابو بكر و عمر و عثمان خلیفه شوند؟!!

    گزیده ای از سخنان امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه) به اشعث بن قیس:

    تعجب است! تعجب بسیار از جاهلان این امت و گمراهان و راهنمایان و كشانندگان آنان به آتش، چرا كه آنان از پیامبر صلى اللَّه علیه و آله شنیدند كه بارها فرمود: «هیچ امّتى امور خود را بدست كسى نمى‏سپارند كه در میان ایشان داناتر از او باشد مگر آنكه كارشان همچنان رو به سقوط مى‏رود تا به آنچه ترك كرده‏اند بازگردند». مردم قبل از من امر خود را بدست سه نفر سپردند كه هیچ كدام از آنان قرآن را جمع آورى نكرده بود و نه ادّعا داشت كه به كتاب خدا و سنت پیامبرش علم دارد. در حالى كه یقینا مى‏دانستند كه من داناترین آنان به كتاب خدا و سنّت پیامبرش و فقیه‏ترین و قرائت‏كننده‏ترین آنها نسبت به كتاب خدا، و بهترین قضاوت‏كننده به حكم خدا هستم، و هیچ كدام از آن سه نفر سابقه نیك و تحمل سختیها با پیامبر صلى اللَّه علیه و آله را در همه جنگهایش نداشتند. آنان بخاطر ترس و پستى و تمایل به زندگى نه تیرى انداختند و نه نیزه‏اى زدند و نه شمشیرى كشیدند، در حالى كه مى‏دانستند پیامبر صلى اللَّه علیه و آله شخصا جنگید و ابىّ بن خلف و مسجع بن عوف را كشت (1)، و آن حضرت از شجاعترین مردم و شدیدترین آنها در برخورد با دشمن و سزاوارتر از همه به این كار بود.

    و همچنین یقینا مى‏دانند كه در میان مردم كسى نبود كه جاى مرا بگیرد، و هیچ كس جز من به جنگ شجاعان نمى‏رفت و قلعه‏ها را فتح نمى‏كرد، و هیچ گاه بر پیامبر صلى اللَّه علیه و آله مشكلى پیش نمى‏آمد و یا كارى و تنگنایى و كار پیچیده‏اى آن حضرت را ناراحت نمى‏نمود مگر آنكه مى‏فرمود: «برادرم على كجاست؟ شمشیرم كجاست؟ نیزه‏ام كجاست؟ آنكه غم و غصه را از روى من مى‏برد كجاست؟» و مرا پیش مى‏فرستاد. من هم پیش مى‏رفتم و جان خود را فداى او مى‏نمودم (2)، و خداوند بدست من ناراحتى را از روى آن حضرت زایل مى‏نمود. خداوند عز و جل و پیامبرش بر من منت و انعام دارند كه مرا به این امر اختصاص داده و موفّق فرموده‏اند.(3)

    ----------------------------------------------

    (1) در بحار: ج 20 ص 77 ح 15 روایت كرده كه ابىّ بن خلف در مكه به پیامبر صلى اللَّه علیه و آله گفت: من این اسبم كه نامش عوراء است علف مى‏دهم تا بر روى آن تو را بكشم. حضرت فرمود: بلكه ان شاء اللَّه من این كار را مى‏كنم. روز جنگ احد با پیامبر صلى اللَّه علیه و آله روبرو شد. وقتى نزدیك شد حضرت حربه‏اى را از حارث بن صمه گرفت و به سمت او رفت و به او زد و بازگشت. او به سمت مشركین مى‏رفت و مى‏گفت:« محمد مرا كشت». به او گفتند: به تو ضربه كارى وارد نشده! گفت: او در مكه به من گفت: تو را مى‏كشم و اگر آب دهان بر من مى‏انداخت مرا كشته بود. طولى نكشید كه در« شرف» از دنیا رفت.

     و اما مسجع بن عوف قضیه‏اش در مدارك موجود یافت نشد.

    (2) با جان خود او را حفظ مى‏كردم.

    (3) اسرار آل محمد علیهم السلام، ص: 360-361

    نوشته شده در سه شنبه 26 فروردین 1393 ساعت 12:32 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث، دشمنان اهل بیت،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    حرم امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه)

    امیر المؤمنین على (علیه السلام) فرموده است، مكه حرم خدا و مدینه حرم رسول خدا و كوفه حرم من است. هیچ ستمگرى به فكر ستم در آن نمى‏افتد، مگر آنكه خداوند پشتش را در هم مى‏شكند(1)

    ----------------------------------------------------

    (1) نظیر این روایت با مختصر تفاوتى در امالى طوسى، ص 284، آمده است‏

    (2) روضة الواعظین-ترجمه مهدوى دامغانى، ص: 646


    نوشته شده در چهارشنبه 16 بهمن 1392 ساعت 11:17 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    حضرت امام حسین از زبان اهل بیت(علیهم السلام)

    قسمت دوم

    ---------------------------------------------------------- 

    حال‌ حضرت‌ موسی‌ بن‌جعفر(ع) در روز عاشورا از زبان‌ حضرت‌ علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا(ع)

    ))كان‌ ابی‌ اذا دخل‌ شهر المحرم‌، لا یری‌ ضاحكا و كانت‌ الكآب تغلب‌ علیه‌، حتی‌ یمضی‌ منه‌ عشر ایام‌ فاذا كان‌ یوم‌ العاشر كان‌ ذلك‌ الیوم‌ یوم‌ مصیبه‌ و حزنه‌ و بكائه‌

    ویقول‌: هو الیوم‌ الذی‌ قتل‌ فیه‌ الحسین‌(ع)

    ((  حضرت‌ رضا(ع) می‌فرماید: آن‌گاه‌ كه‌ ماه‌ محرم‌ آغاز می‌شد، دیگر پدرم‌ خندان‌ دیده‌ نمی‌شد و حزن‌ و غم‌ بر او چیره‌ می‌گشت‌ تا روز عاشورا كه‌ آن‌ روز، روز مصیبت‌ و حزن‌ و گریه‌اش‌ بود و می‌فرمود: در چنین‌ روزی‌ حسین‌(ع) كشته‌ شد.(25)

     --------------------------------------------------------------------------------

    مصیبت‌ امام‌ حسین‌(ع) چشمان‌ ما را خسته‌ و مجروح‌ كرده‌ است‌

    حضرت‌ علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا علیه‌ آلاف‌ التحیه‌ والثنا می‌فرماید:

    ))ان‌ یوم‌ الحسین‌ اقرح‌ جفوننا و اسبل‌ دموعنا و اذل‌ عزیزنا بارض‌ كرب‌ وبلا و اورثتنا الكرب‌ والبلا الی‌ یوم‌ الانقضا((

    همانا روز (مصیبت‌) حسین‌(ع)، دیدگان‌ ما را خسته‌ و مجروح‌ كرده‌ است‌. (از كثرت‌ و شدت‌ گریه) و اشك‌های‌ ما را ریزان‌ نموده‌ است‌. عزیزان‌ ما را در آن‌ سرزمین‌ غم‌ و بلا گرفتار خواری‌ (ظاهری‌) شدند. مصایب‌ آن‌ روز به‌ گونه‌ای‌ است‌ كه‌ برای‌ همیشه‌ ما را غمگین‌ و داغدار كرده‌ است‌.(26)

    ---------------------------------------------------------------------------------- 

    مصافحه‌ انبیا و ملایكه‌ با زایر كربلای‌ امام‌ حسین‌(ع)

    حضرت‌ امام‌ محمد تقی‌(ع) فرمود:

    ))من‌ زار الحسین‌ لیله‌ ثلاث‌ عشرین‌ من‌ شهر رمضان‌، و هی‌ اللیله‌ التی‌ یرجی‌ ان‌ تكون‌ لیله‌ القدر وفیها یفرق‌ كل‌ امر حكیم‌، صافحه‌ اربعه‌ و عشرون‌ الف‌ ملك‌ و نبی‌ كلهم‌ یستاذن‌ الله‌ فی‌ زیار الحسین‌ فی‌ تلك‌ اللیل((

    هر كسی‌ در شب‌ بیست‌ و سوم‌ رمضان‌ كه‌ امید است‌ همان‌ شب‌ قدری‌ باشد كه‌ هر امری‌ ط‌بق‌ حكمت‌ حضرت‌ حق‌ تنظ‌یم‌ می‌شود، امام‌ حسین‌(ع) را زیارت‌ كند، بیست‌ و چهار هزار فرشته‌ و پیامبر با این‌ زایر مصافحه‌ می‌كنند و آن‌ها همان‌ گروهی‌ هستند كه‌ از خداوند برای‌ زیارت‌ حضرت‌ سیدالشهدا (ع) در چنین‌ شبی‌ اذن‌ می‌ط‌لبند.(27)

    ----------------------------------------------------------------------------------

    گناهان‌ زایر امام‌ حسین‌(ع) آمرزیده‌ می‌شود

    حضرت‌ امام‌ علی‌ النقی‌(ع) فرمود:

    ))من‌ خرج‌ من‌ بیته‌، یرید زیاره‌ الحسین‌(ع) بن‌ علی‌ (ع)

    فصار الی‌ الفرات‌، فاغتسل‌ منه‌، كتبه‌ الله‌ من‌ المفلحین‌،

    فاذا سلم‌ علی‌ ابی‌ عبدالله‌(ع) كتب‌ من‌ الفائزین‌ فاذا فرغ‌

    من‌ صلوته‌، اتاه‌ ملك‌، فقال‌: ان‌ رسول‌ الله‌ یقروك‌ السلام‌

    و یقول‌ لك‌: اما ذنوبك‌ فقد غفر لك‌، فاستانف‌ العمل‌((

    هر كسی‌ از منزل‌ خویش‌ به‌ قصد زیارت‌ حسین‌(ع) خارج‌

    شود و به‌ فرات‌ رود و غسل‌ كند، خدا نامش‌ را در زمره‌

    رستگاران‌ می‌نویسد و چون‌ به‌ آن‌ حضرت‌ سلام‌ دهد از

    فایزین‌ محسوب‌ می‌شود، و آنگاه‌ كه‌ از نمازش‌ فارغ‌

    شود، فرشته‌ای‌ به‌ او می‌گوید: رسول‌ خدا بر تو درود

    می‌فرستد و به‌ تو می‌فرماید:

    گناهانت‌ بخشیده‌ شد، پس‌ عمل‌ را از نو آغاز كن‌.(28)

    ---------------------------------------------------- 

    حضرت‌ امام‌ حسن‌ عسكری‌ خدا را به‌ امام‌ حسین‌(ع) قسم‌ می‌دهد

    حضرت‌ امام‌ حسن‌ عسكری‌(ع) می‌فرماید:

    ))اللهم‌ انی‌ اسئلك‌ بحق‌ المولود فی‌ هذا الیوم‌، الموعود

    بشهادته‌ قبل‌ استهلاله‌ و ولادته‌، بكته‌ السما و من‌ فیها و

    الارض‌ و من‌ علیها، و لما یط‌ا لا بتیها، قتیل‌ العبر و سید

    الاسر، الممدود بالنصره‌ یوم‌ الكر، المعوض‌ من‌ قتله‌ ان‌

    الائمه‌ من‌ نسله‌، و الشفا فی‌ تربته‌((

    خدایا! از تو مسالت‌ دارم‌ به‌ حق‌ نوزادی‌ كه‌ در چنین‌

    روزی‌ )سوم‌ شعبان‌( تولد یافته‌; همان‌ كه‌ پیش‌ از

    ولادتش‌ وعده‌ شهادتش‌ داده‌ شده‌ است‌; او كه‌ آسمان‌ و

    آسمانیان‌ و زمین‌ و زمینیان‌ در مصیبت‌ وی‌ گریه‌ كردند،

    در حالی‌ كه‌ هنوز بر زمین‌ گام‌ ننهاده‌ بود; همان‌ كه‌ كشته‌

    گریه‌ است‌ و بزرگ‌ خاندان‌; كسی‌ كه‌ در رجعت‌ پیروز

    گردد; و او كه‌ به‌ خاط‌ر پاداشی‌ از پاداش‌های‌ شهادتش‌،

    تداوم‌ امامت‌ در نسلش‌ و شفا در تربتش‌ نهاده‌ شده‌ است‌.(29)

    -------------------------------------------------------------------------

    حضرت‌ بقیالله‌ الاعظ‌م‌ صاحب‌ العصر و الزمان‌ در

    مصیبت‌ جد مظ‌لومش‌ حضرت‌ ابا عبدالله‌ الحسین‌(ع) به‌

    جای‌ اشك‌ خون‌ می‌گرید

    حضرت‌ صاحب‌ الامر ارواحنا فداه‌ می‌فرماید:

    ))فلئن‌ اخرتنی‌ الدهور و عاقنی‌ عن‌ نصرك‌ المقدور، و لم‌

    اكن‌ لمن‌ حاربك‌ محاربا ولمن‌ نصب‌ لك‌ العداو

    مناصبا، فلاند بنك‌ صباحا و مسا، ولا بكین‌ لك‌ بدل‌

    الدموع‌ دما((

    اگر زمانه‌ به‌ تاخیرم‌ انداخت‌ و مقدرات‌ الهی‌ از یاری‌ات‌

    بازم‌ داشت‌ و نتوانستم‌ در ركاب‌ تو با دشمنانت‌ بجنگم‌،

    ولی‌ از صبح‌ تا شام‌ در یاد تو اشك‌ ماتم‌ از دیده‌ می‌بارم‌

    و به‌ جای‌ اشك‌، خون‌ می‌گریم‌.(30)

    عالم‌ ربانی‌ فخرالواعظ‌ین‌ حج الاسلام‌ و المسلمین‌ حاج‌ میزرا احمد

    سیبویه‌ از عالم‌ اهل‌ معنا شیخ‌ حسین‌(ع) سامرایی‌ كه‌ از اتقیای‌ اهل‌ منبر در

    عراق‌ بودند نقل‌ فرمودند: در ایامی‌ كه‌ در سامرا مشرف‌ بودم‌، عصر

    جمعه‌ای‌ به‌ سرداب‌ مقدس‌ رفتم‌. غیر از من‌ كسی‌ در سرداب‌ نبود. حالی‌

    پیدا كردم‌ و متوجه‌ مقام‌ حضرت‌ صاحب‌ الامر7 شدم‌. در آن‌ حال‌

    ناگهان‌ صدایی‌ از پشت‌ سر شیندم‌ كه‌ به‌ فارسی‌ فرمود: به‌ شیعیان‌ و دوستان‌

    ما بگویید كه‌ خدا را به‌ حق‌ عمه‌ام‌ حضرت‌ زینب‌ قسم‌ دهند كه‌ فرج‌

    مرا نزدیك‌ كند .


    یا رب الزینب بحق الزینب اشف صدر الزینب بظهور الحجة

    -------------------------------------------------------------------

    (25) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 821، بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (26) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 821; بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (27) وسائل‌ الشیعه‌، ج‌ 01، ص‌ 073

    (28) وسائل‌ الشیعه‌، ج‌ 01، ص‌ 083; كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 581، 681

    (29) بحارالانوار، ج‌ 89، ص‌ 743; مفاتیح‌ الجنان‌ اعمال‌ روز سوم‌ شعبان‌

    (30) بحارالانوار، ج‌ 89، ص‌ 023

    *منبع مطلب سایت امام حسین دات ارگ می باشد.

    نوشته شده در شنبه 18 آبان 1392 ساعت 12:05 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمومنین علی(علیه السلام)، امیرالمؤمنین-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

     

    حضرت‌ امام‌ حسین‌(ع) از زبان‌ اهل بیت(علیهم السلام)‌:

    قسمت اول

     

    یاد امام‌ حسین‌(ع) سبب‌ گریه‌ هر مومن‌ است‌

    ))نظ‌ر علی‌ الی‌ الحسین‌ فقال‌: یا عبره‌ كل‌ مومن‌، فقال‌: ا نا یا ابتاه‌، قال‌: نعم‌ یا بنی‌((

    حضرت‌ علی‌ (ع)  به‌ حسین‌(ع) نگاه‌ كرد و فرمود: ای‌ كسی كه‌ یاد تو سبب‌ گریه‌ هر مومن‌ است‌. حضرت‌ حسین‌(ع)

    فرمود: من‌ ای‌ پدر!؟ حضرت‌ علی‌ (ع)  فرمود: بله‌ ای‌ پسركم‌!(1)

    ----------------------------------------------------------------------- 

    حضرت‌ زهرا(س) و نور امام‌ حسین‌(ع)

    حضرت‌ زهرا(س) فرمود:

    ))فلما صارت‌ الست، كنت‌ لا احتاج‌ فی‌ اللیله‌ الظ‌لما الی‌ مصباح‌ و جعلت‌ اسمع‌ اذا خلوت‌ فی‌ مصلا ی‌ التسبیح‌ و التقدیس‌ فی‌ باط‌نی‌((

    چون‌ كه‌ حسین‌(ع) شش‌ ماهه‌ شد، در شب‌ تاریك‌ نیاز به‌ چراغ‌ نداشتم‌.( حسین‌(ع) نورافشانی‌ می‌كرد.) و هنگام‌ خلوت‌ در مصلا یم‌، صدای‌ تسبیح‌ و تقدیس‌ حسین‌(ع) را از بطنم‌ می‌شنیدم‌.(2)

    -----------------------------------------------------------------------

     هیچ‌ روزی‌ مانند روز امام‌ حسین‌(ع) نیست‌

    حضرت‌ مجتبی‌(ع) بعد از بیاناتی‌ فرمودند:

    ))ان‌ الذی‌ یوتی‌ الی‌ سم‌ یدس‌ الی‌ فاقتل‌ به‌ و لكن‌ لا یوم‌ كیومك‌ یا ابا عبدالله‌((

    آنچه‌ موجب‌ شهادت‌ من‌ می‌شود، سمی‌ است‌ كه‌ با دسیسه‌ به‌ كامم‌ می‌ریزند. اما ای‌ اباعبدالله‌! هیچ‌ روزی‌ )مصیبتی) مانند روز (مصیبت‌) تو نخواهد بود.(3)

     -----------------------------------------------------------------------

    منم‌ كشته‌ گریه‌

    حضرت‌ سیدالشهدا (ع) فرمود:

    ))ا نا قتیل‌ العبر، لا یذكرنی‌ مومن‌ الا  استعبر((

    منم‌ كشته‌ گریه‌، هیچ‌ مومنی‌ مرا یاد نمی‌كند، مگر آن‌كه‌ اشك‌ غم‌ از دیدگان‌ وی‌ جاری‌ می‌شود.(4)

    -------------------------------------------------------------------------

     فرشتگان‌ آسمان‌ بر امام‌ حسین‌(ع) گریه‌ كردند

    حضرت‌ سیدالساجدین‌ علی‌ بن‌ الحسین‌(ع) فرمود:

    ))ا نا ابن‌ من‌ بكت‌ علیه‌ ملائكه‌ السما، ا نا ابن‌ من‌ ناحت‌ علیه‌ الجن‌ فی‌ الارض‌ و الط‌یر فی‌ الهوا((

    من‌ فرزند كسی‌ هستم‌ كه‌ فرشتگان‌ آسمان‌ بر او گریستند و جن‌ در زمین‌ و پرندگان‌ در هوا بر او نوحه‌ كردند.(5)

    -----------------------------------------------------------------------

    آسمان‌ بر امام‌ حسین‌(ع) گریست‌

    حضرت‌ امام‌ محمدباقر(ع) فرمود:

    ))ما بكت‌ السما علی‌ احد بعد یحیی‌ بن‌ زكریا، الا  علی‌ الحسین‌ بن‌ علی‌ فانها بكت‌ علیه‌ اربعین‌ یوما((

    بعد از یحیی‌ بن‌ زكریا، آسمان‌ در مرگ‌ كسی‌ نگریست‌ مگر در شهادت‌ حسین‌ بن‌ علی‌ (ع)  كه‌ چهل‌ روز در این‌ مصیبت‌ گریه‌ كرد.(6) 

    -----------------------------------------------------------------------

    امام‌ حسین‌(ع) و حضرت‌ یحیی‌(ع) 

    شباهت‌ها

    از حضرت‌ سجاد(ع) روایت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:

    همراه‌ امام‌ حسین‌(ع) خارج‌ شدیم‌. پدرم‌ در هیچ‌ منزلی‌ فرود نمی‌آمد و كوچ‌ نمی‌كرد، مگر این‌كه‌ یحیی‌ بن‌ زكریا(ع) را یاد می‌فرمود.(7)

     

    1ـ مدت‌ حمل‌ هر دو شش‌ ماه‌ بود.

    2 ـ درباره‌ هر دو بشارت‌ آسمانی‌ آمد.

    ))یا زكریا انا نبشرك‌ بغلام‌ اسمه‌ یحیی‌(((8)

     درباره‌ امام‌ حسین‌(ع) در حدیث‌ آمده‌ است‌ كه‌ جبرئیل‌ بر پیامبر (ص)

    نازل‌ شد و گفت‌: ای‌ محمد(ص) !

    ))ان‌ الله‌ یقر علیك‌ السلام‌ و یبشرك‌ بمولود یولد من‌ فاط‌مه تقتل امتك‌ من‌ بعدك‌(((9)

    3ـ اسم‌ هر دو بدون‌ واسط‌ه‌ از جانب‌ خدا انتخاب‌ شد.

    4ـ هیچ‌ یك‌ از پستان‌ مادر شیر نخوردند; حضرت‌ یحیی‌(ع) به‌ آسمان‌ برده‌ شد و از نهرهای‌ بهشت‌ تناول‌ نمود و بعد از شیرخوارگی‌ نزد پدر نازل‌ شد.(10)

    امام‌ حسین‌(ع) با مكیدن‌ زبان‌ پیامبر (ص) تغذیه‌ كرد.(11)

    5 ـ هر دو می‌درخشیدند.

    درباره‌ حضرت‌ یحیی‌ وارد است‌:

    ))كان‌ البیت‌ یضی‌ بنوره‌((

    نور جمالش‌، خانه‌ را منور می‌كرد.(12)

    و درباره‌ حضرت‌ حسین‌(ع) وارد است‌ كه‌ راوی‌ گوید:

    ))لقد شغلنی‌ نوروجهه‌ وجمال‌ هیبته‌ عن‌ الفكر فی‌ قتله‌(((13)

    6ـ هیچ‌ یك‌ از آن‌ دو بزرگوار در ط‌ول‌ عمر خود خوش‌حال‌ نشدند و اگر فرحی‌ بر ایشان‌ ایجاد می‌شد، تبدیل‌ به‌ حزن‌ می‌شد.(14)

    7ـ قاتلین‌ هر دو زنازاده‌ بودند.(15)

    و در حدیث‌ آمده‌ كه‌ در جهنم‌ منزلی‌ است‌ كه‌ احدی‌ مستحق‌ آن‌ نیست‌ مگر قاتل‌ امام‌ حسین‌(ع) و قاتل‌ حضرت‌ یحیی‌(ع).(16)

    8ـ زمین‌ و آسمان‌ بر ایشان‌ گریستند، بلكه‌ خون‌ گریه‌ كردند.(17)

    9ـ خورشید بر آن‌ دو بزرگوار گریست‌; گریه‌ به‌ این‌ صورت‌ بود كه‌ به‌ رنگ‌ خون‌ ط‌لوع‌ و غروب‌ كرد.(18)

    10ـ سر هر دو نفر، بعد از شهادت‌ تكلم‌ كرد. سر یحیی‌ به‌ پادشاه‌ گفت‌: از خدا بترس‌! سر مبارك‌ حسین‌(ع) مكرر قرآن‌ خواند.(19)

    11ـ یحیی‌ را به‌ ط‌ریق‌ صبر كشتند.(20)

    امام‌ حسین‌(ع) با این‌كه‌ در میدان‌ جنگ‌ شهید شدند، باز به‌ ط‌ریق‌ صبر بود، چنان‌ كه‌ امام‌ سجاد در كوفه‌ فرمود: ((ا نا بن‌ قتل‌ صبرا (((21)

    معنای‌ ((قتل‌ صبر)) آن‌ است‌ كه‌ جانداری‌ را نگه‌ دارند و چیزی‌ به‌ سوی‌ او پرتاب‌ كنند تا كشته‌ شود.

    21 ـ سر حضرت‌ یحیی‌(ع) را برای‌ زنازاده‌ای‌ از بنی‌اسرائیل‌ هدیه‌ بردند و سر حضرت‌ حسین‌(ع) را برای‌ ابن‌زیاد و یزید هدیه‌ بردند.(22)

    -------------------------------------------------------------------- 

    تفاوت‌ در شهادت‌ آن‌ دو بزرگوار

    1ـ بشارت‌ به‌ تولد یحیی‌ سبب‌ شادی‌ زكریا شد; اما بشارت‌ به‌ تولد امام‌ حسین‌(ع) سبب‌ حزن‌ گردید.

    2ـ با این‌كه‌ هر دو به‌ ط‌ریق‌ صبر كشته‌ شدند، اما آن‌قدر زخم‌ بر بدن‌ امام‌ حسین‌(ع) وارد شد كه‌ از حركت‌ افتاد و بعد، سرش‌ را بریدند.

    3ـ سر یحیی‌(ع) را با دست‌ گرفتند و در تشت‌ بریدند ولی‌ حضرت‌ حسین‌(ع) را نیزه‌ به‌ پهلویش‌ زدند تا از اسب‌ به‌ زمین‌ افتاد و سرش‌ را بریدند.

    4ـ عداوت‌ قاتل‌ یحیی‌(ع) با كشیدن‌ یك‌ كارد به‌ حنجر او ساكن‌ شد، اما در كربلا به‌ صدها ضربه‌ شمشیر و نیزه‌ و ضربه‌های‌ دیگر اكتفا نكردند و بعد از مرگ‌ بدن‌ شریفش‌ را پایمال‌ اسبان‌ كردند.

    5 ـ سر یحیی‌(ع) را یك‌ بار هدیه‌ بردند; اما سر حسین‌(ع) مظ‌لوم‌ را بر سر نیزه‌ كردند و به‌ شهرها گردانیدند و با چوب‌ به‌ لب‌ و دندان‌ مباركش‌ زدند.

    6ـ قاتل‌ یحیی‌(ع) با دیدن‌ سر مقدس‌ ایشان‌ متغیر شد، ولی‌ قاتل‌ حسین‌(ع) به‌ هنگام‌ دیدن‌ سر مباركش‌ تبسم‌ كرد.

    7ـ یحیی‌ را از مسجد بیرون‌ آوردند، در حالی‌ كه‌ او هیچ‌ علاقه‌ و عیال‌ و طفلی‌ نداشت‌; اما آن‌ حضرت‌ را از خیمه‌ها بیرون‌ آوردند، در حالی‌ كه‌ زنان‌ حیران‌ تشنه‌ و دختران‌ صغیر، از بی‌ كسی‌ ناله‌ می‌كردند و آن‌ حضرت‌ آنان‌ را تسلی‌ می‌داد.

    8ـ تمام‌ خون‌ یحیی‌(ع) در تشت‌ بود و یك‌ قط‌ره‌ كه‌ بر زمین‌ افتاد جوشید; اما در كربلا تمام‌ خون‌ را بر خاك‌ ریختند، مگر چند قط‌ره‌ای‌ كه‌ خود به‌ دست‌ مبارك‌ گرفت‌ و بر صورت‌ مالید و به‌ آسمان‌ پاشید.

    9ـ وقتی‌ سر یحیی‌(ع) را بریدند، بدنش‌ سالم‌ ولی‌ بدن‌ حسین‌(ع) سوراخ‌ سوراخ‌ بود.

    10ـ سر حضرت‌ یحیی‌(ع) را با یك‌ ضربت‌ كارد بریدند; اما در كربلا با دوازده‌ ضربت‌، سر آن‌ مظ‌لوم‌ را بریدند.

    11ـ سر حضرت‌ حسین‌(ع) را بر سر نیزه‌ بلند نمودند و بر درخت‌ آویختند و بر دروازه‌ نصب‌ كردند و در تنور نهادند; ولی‌ سر یحیی‌ را فقط‌ در تشت‌ نهادند.(23)

    ----------------------------------------------------------------------- 

    گریستن‌ بر امام‌ حسین‌(ع) پاداش‌ دارد

    حضرت‌ امام‌ جعفر صادق‌(ع) فرمود:

    ))ان‌ البكا والجزع‌ مكروه‌ للعبد فی‌ كل‌ ما جزع‌ ما خلا  البكا والجزع‌ علی‌ الحسین‌ بن‌ علی‌ فانه‌ فیه‌ ماجور((

    گریستن‌ و بی‌تابی‌ در تمام‌ سختی‌ها و مصایب‌ ناپسند است‌، مگر در مصیبت‌ حسین‌ بن‌ علی‌(ع) كه‌ آدمی‌ در این‌ گریه‌ و جزع‌ پاداش‌ نیز خواهد داشت‌.(24)

    ----------------------------------------------------------------------------

    (1)بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 82

    (2)بحارالانوار، ج‌ 34، ص‌ 372

    (3) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 812; امالی‌ صدوق‌، ص‌ 611

    (4) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 731، كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 801; بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (5) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 471

    (6) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 09; بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 112

    (7) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 982

    (8) سوره مریم، آیه 7

    (9) كامل‌ الزیارات‌، باب‌ 61، ج‌ 4

    (10) بحارالانوار،  ج‌ 41، ص‌ 081

    (11) بحارالانوار، ج‌ 34، ص‌ 542

    (12) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 081

    (13) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 75

    (14) اشك‌ روان‌، ص‌ 044

    (15) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 77، باب‌ 52

    (16) بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 103

    (17) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 861

    (18) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 281

    (19) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 753

    (20) اشك‌ روان‌، ص‌ 144

    (21) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 311

    (22) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 892

    (23) اشك‌ روان‌، ص‌ 144

    (24) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 001، بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 192.

    نوشته شده در جمعه 17 آبان 1392 ساعت 11:53 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    مناجات حضرت امیرالمؤمنین( صلوات الله علیه)

    این مناجات نمونه یك صحبت عاشقانه از یك بنده در مقابل پرودگار خویش است.
    برای خواندن متن عربی و ترجمه این مناجات به ادامه مطلب مراجعه كنید.
    نوشته شده در یکشنبه 13 اسفند 1391 ساعت 01:07 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

     

    بخشی از اسناد غدیر

     

    این مطلب فقط بخشی از اسناد غدیر است و روات کثیر و کتب بسیاری این واقعه بزرگ را نقل کرده اند که ما فقط به بخشی از آن می پردازیم

     

     

    اسناد معتبر

    اهل سنت

    1-  احمدبن محمد طبری متوفای 275 ه.ق. در كتاب {فضائل امیرالمؤمنین} به نقل سیدبن طاووس در كتاب {الیقین} صفحه 113- 125.

    2-  محمدبن جریر بن یزید بن خالد یبری آملی متوفای سال 310 ه.ق. صاحب تفسیر‌قرآن و تاریخ معروف به {تاریخ الاصم و الملوك} در كتاب {الولایة} به روایت از زید بن ارقم، به نقل زین‌الدین نباطی بیاضی، در {صراز المستقیم} ج1: صفحه 301 – 304.

    3-  علی بن محمد بن محمد واسطی شافعی، معروف به ابن المغازلی متوفای سال 483 ه.ق. در كتاب {مناقب علی بن ابیطالب} چاپ تهران 1394 ه.ق. صفحه 16 – 18، در ذكر حدیث غدیر به سند خود، از زیدبن ارقم قسمتی از آغاز خطبه را بیان كرده، و از پایان خطبه این عبارت را آورده: " الا و انها لم تهلك امه قبلكم حتی ندیی (قتدنی) باهوائها و نظاهی علی نبوتها، و تقتل من قام بالقسط. ثم اخذ بید علی بن ابی طالب علیه السلام فرفعها ثم قال: من كنت مولاه . . . الی آخر خطبه".

     


    کتب شیعه

    1-  حافظ و واعظ شهید محمد بن فنال نیشابوری،‌معروف به {ابن الفارسی} متوفای سال 508 ه.ق. در كتاب {روضة الواعظین} صفحه 91 – 101 چاپ نجف اشرف 1353 ه.ق. تمام خطبه را به نقل از امام محمد باقر علیه السلام آورده است.

    2-  عالم ثقه و محدث فقیه احمد بن علی بن ابی طالب در كتاب {الاحتجاج علی اهل اللجاج} جلد1:‌صفحه 58 – 67 چاپ بیروت 1401 ه.ق.

    3-  جمال الدین مرتضی ابی عبدالله محمد بن حسین بن حسن رازی در {نزهة الكرام و بستان العوام} جلد1: صفحه 188 – 200. چاپ تهران 1402 ه.ق.

    4-  علی بن یوسف بن المطهر – برادر علامه حلی متولد سال 635 ه.ق متوفای 710 ه.ق. در كتاب {العدد القویه لدفع المخاوف الیومیهج (خ).

    5-  رضی الدین ابوالقاسم علی بن موسی بن جعفربن طاووس حسینی متوفای 664/ 668 ه.ق در كتاب {الیقین فی امرة امیرالمؤمنین} صفحه 113 – 125 چاپ نجف اشرف 1369 ه.ق.

    6-  زین الدین ابو محمد علی بن یونس عاملی نباطی بیاضی. متوفای 877 ه.ق. در كتاب {الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم} جلد1: صفحه 301 – 304 چاپ تهران 1384 ه.ق.

    10- ملامحسن فیض كاشانی متوفای سال 1091 ه.ق. در كتاب {علم الیقین}‌جلد2: صفحه 640 – 648، چاپ تهران 1400 ه.ق.

    11- و در كتاب {نفسیر صافی} جلد1: صفحه 460 – 471 چاپ تهران 1374 ه.ق.

    12- سید هاشم بن سلیمان بی اسماعیل  حسینی بحرانی، متوفای سال 1107 یا 1109 ه.ق. در كتاب {غایة المرام} صفحه 98 – 99، چاپ تهران 1271 ه.ق.

    13- و در كتاب {البرهان فی تفسیر القرآن}‌ جلد1: صفحه 436 – 443 چاپ تهران 1375 ه.ق.

    14- مولی محمد باقر مجلسی متوفای 1111 ه.ق. در كتاب {بحار الانوار} جلد37: صفحه 201 تا 217 چاپ تهران 1380ه.ق.

    15- علامه شیخ مهدی سماوی در كتاب {الامامة فی ضوء الكتاب و السنة} جلد3: صفحه 174 – 191، چاپ كویت 1399 ه.ق.

    16- علم الهدی علی بن الحسین حسینی خراسانی در كتاب {نهج الخطابة} صفحه 104- 155، چاپ تهران.

     

     

    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 03:02 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    خطبه غدیر  (قسمت پنجم)


    برای خواندن قسمت پنجم خطبه شریف غدیر ادامه مطلب را بخوانید
    یا علی
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 02:25 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    خطبه غدیر  (قسمت سوم)


    برای خواندن قسمت سوم خطبه شریف غدیر ادامه مطلب را بخوانید
    یا علی
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 02:08 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]