دسته بندی ها

جستجو

امکانات

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی
پیج رنک گوگل

بسم الله الرحمن الرحیم


 «الیوم اكملت لكم دینكم و اتممت علیكم نعمتى و رضیت لكم الاسلام دینا»

«من كنت مولاه فعلىٌ مولاه»

«اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره وخذل من خذله»

عیدغدیر، عید ابلاغ ولایت مولای عوالم هستی،امیرالمؤمنین، علی ابن ابیطالب(صلوات الله علیه)، بر تمامی اهل بیت(علیهم السلام) و بخصوص دردانه خلقت حضرت صاحب الزمان(عجل الله فرجه) و تمامی شیعیان و محبین حضرتش مبارك باد.

علاقه مندان به خطبه غدیر میتوانند این خطبه را در قسمت  موضوعات وبلاگ   "امیرالمؤمنین-احادیث" مطالعه كنند

یا علی مدد

یا رب امیرالمؤمنین بحق امیرالمؤمنین اشف صدر امیرالمؤمنین بظهور الحجة

نوشته شده در یکشنبه 20 مهر 1393 ساعت 08:03 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-فضائل، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    اهل سنت

    لطفا بی غرض و بی طرف برای دانستن بخوانید


    سالهاست كه حجت بر اهل سنت تمام شده

    القاعده شیعه بود یا داعش؟

    چقدر از مردم سنی و شیعه ی سوریه و عراق و افغانستان و پاكستان كشتند.؟

    شما انسان عاقل حاضرید بچه را سر ببرید؟

    آیا اهل سنت به اقدامات داعش و امثالهم افتخار می كند؟

    حزب الله كه جلوی یهود ایستاد شیعه بود

    تا كی می خواهید دلیل رد شده بیاورید

    آدم از این می سوزه كه می دونید شیعه ی دوازده امامی بر حق است ولی باز قبول نمی كنید

    مگه چند سال زنده ایم ؟

    تموم می شه

    توی تفاسیر قرآن را نگاهی بیاندازید

    عم یتسائلون* عن نباء العظیم

     

    و جایی كه میفرماید:

    وقفوهم انهم مسئولون

    ببینید چه كسانی را نگه می دارند و از چه می پرسند؟

    در سوره زلزله

    و قال الانسان ما لها

    منظور از انسان كیست؟

    و در كل

    جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل كان زهوقا

     

    جواب هم نمی خواهم بدهید

    با خودتون فكر كنید و به نتیجه درست برسید

    تا در یوم تبل السرائر  رو سفید باشید

    ائمه مذاهب اربعه و وهابیت هیچ كدام زمان رسول الله نبودند ولی امیرالمؤمنین(صلوات الله علیه) راوی احادیث رسول الله و صاحب احادیث بسیار است.

    امیرالمؤمنین صاحب فتوحات و جنگ آوری هاست. صاحب دلیل و علم است.صاحب شجاعت است. خیبر و خندق و بدر و احد و تبوك و قرقره الكدر و دیگر جنگها شاهد جنگاوریهای امیرالمؤمنین هستند.

    از زهد و عبادت و بندگی و معجزات فراوان و فضائل بسیار و دیگر برتری ها كه زبان از گفتنش عاجز است و گوش از شنیدنش.

    ابوبكر و عمر و عثمان ، كدام جنگاوری را داشتند و كدام یل و پهلوان را در میدان نبرد به دست خودشان كشته اند؟

    كدام علم و معجزه و قضاوت و فضیلت را بروز داده اند؟

    در روز خیبر قلعه به دست چه كسی فتح شد؟

    در روز خندق، پهلوان كافر ( عمرو بن عبدود) به دست چه كسی كشته شد؟

    مگر پیامبر( صلی الله علیه و آله) نفرمود : علی مع الحق و الحق و مع علی

    در جنگ صفین، معاویه با علی بود یا بر علیه علی؟

    آیا عایشه نبود كه دستور نیرباران تابوت امام حسن را داد؟

    مگر امام حسین پاره تن پیغمبر نبود؟

    در جنگ بین امام حسین و سپاهیان یزید چه كسی حق بود؟

    آیا بنی امیه و بنی مروان و بنی عباس(لعنة الله علیهم) به اهل بیت رسول خدا ظلم نكردند.؟

    دنبال رد كردن نباشید

    همین موارد را تحقیق كنید

    با خودتان فكر كنید

    جوابش را هم به خودتان بگوئید 

    یا علی مدد

    نوشته شده در پنجشنبه 9 مرداد 1393 ساعت 04:36 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    13 رجب
    ولادت امیر المؤ منین (علیه السلام )(1)

    اولین امام مؤ منین و خلیفه الله بلافصل بعد از رسول الله خاتم النبیین (صلى الله علیه و آله )، برادر، پسر عمو، وزیر و داماد او سید الوصیین امیر المؤ منین على بن ابى طالب (علیه السلام ) در روز جمعه 13 رجب در بیت الله الحرام ، داخل كعبه معظمه به دنیا آمد، كه قبل از او و بعد از او مولودى در آنجا بدنیا نیامده و نخواهد آمد(2)
    اسم شریفش على (علیه السلام ) است . صاحب كتاب الانوار مى گوید: على بن ابى طالب (علیه السلام ) در كتاب خدا 300 اسم دارد(3).مشهور ترین القاب آن حضرت امیر المؤ منین است و ابن شهر آشوب بیش از 850 لقب براى آن حضرت ذكر نموده است (4)

    ---------------------------------------------------

    (1) ارشاد مفید: ج 1 ص 5. اعلام الورى : ج 1 ص 306. تهذیب شیخ طوسى : ج 6 ص 19. مصباح كفعمى : ج 2 ص 599. بحار الانوار: ج 97 ص 383. مستدرك حاكم : ج 3 ص 180. مناقب خوارزمى : ص 12 - 13. اسد الغابه : ج 5 ص 517. مصباح المتهجد: ص 741 - 754. كشف الغمه : ج 1 ص 59. مناقب ابن شهر آشوب : ج 3 ص 353. زاد المعاد: ص 21.

    (2) حاكم در مستدرك مى گوید: اخبار متواتر است در اینكه فاطمه بنت اسد (علیها السلام ) حضرت امیر المؤ منین على بن ابى طالب (علیه السلام ) را در داخل كعبه به دنیا آورده است : ج 3 ص 483. احمد بن عبد الرحیم دهلوى مشهور به شاه ولى (پدر عبد العزیز دهلوى كه كتاب التحفه الاینى عشریه را نوشته است ) در كتاب ((ازاله الخفاء)) مى گوید: اخبار متواتر است در اینكه فاطمه بنت اسد (علیها السلام ) امیر المؤ منین (علیه السلام ) را در داخل كعبه در روز جمعه 13 رجب 30 سال بعد از عام الفیل به دنیا آورده است ، وكسى قبل از آن حضرت و بعد از آن حضرت در آن مكان به دنیا نیامده است . الغدیر: ج 6 ص 22. زاد المعاد: ص 21. كلمات بزرگان شیعه در این باب زیادتر از آن است كه در این مختصر ذكر شود. به جلد 6 الغدیر تحت عنوان ((ولادت امیر المؤ منین (علیه السلام ) فى الكعبه )) مراجعه شود. مداركى از كتب اهل خلاف كه دلالت دارد ولادت امیر المؤ منین (علیه السلام ) در داخل كعبه بوده است : كتاب الحسین (علیه السلام ): ج 1 ص 16. مروج الذهب : ج 2 ص 2. تذكریه خواص الامه : ص 7. الفصول المهمه : ص 14. السیره النبویه : ج 1 ص 150. مطالب السؤ ل : ص ‍ 11. محاضره الاءوائل : ص 120. نزهه المجالس : ج 2 ص 204. نور الابصار: ص 76. كفایه الطالب : ص ‍ 37.

    (3) مناقب ابن شهر آشوب : ج 3 ص 319.

    (4) مناقب ابن شهر آشوب : ج 3 ص 321.

     

     البته این نكته قابل ذكر است كه مطلب به صورت كاملا اختصاری آمده است

    نوشته شده در سه شنبه 23 اردیبهشت 1393 ساعت 11:57 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه-رجب، امیرالمومنین علی(علیه السلام)، امیرالمؤمنین-فضائل،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    حضرت امام حسین از زبان اهل بیت(علیهم السلام)

    قسمت دوم

    ---------------------------------------------------------- 

    حال‌ حضرت‌ موسی‌ بن‌جعفر(ع) در روز عاشورا از زبان‌ حضرت‌ علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا(ع)

    ))كان‌ ابی‌ اذا دخل‌ شهر المحرم‌، لا یری‌ ضاحكا و كانت‌ الكآب تغلب‌ علیه‌، حتی‌ یمضی‌ منه‌ عشر ایام‌ فاذا كان‌ یوم‌ العاشر كان‌ ذلك‌ الیوم‌ یوم‌ مصیبه‌ و حزنه‌ و بكائه‌

    ویقول‌: هو الیوم‌ الذی‌ قتل‌ فیه‌ الحسین‌(ع)

    ((  حضرت‌ رضا(ع) می‌فرماید: آن‌گاه‌ كه‌ ماه‌ محرم‌ آغاز می‌شد، دیگر پدرم‌ خندان‌ دیده‌ نمی‌شد و حزن‌ و غم‌ بر او چیره‌ می‌گشت‌ تا روز عاشورا كه‌ آن‌ روز، روز مصیبت‌ و حزن‌ و گریه‌اش‌ بود و می‌فرمود: در چنین‌ روزی‌ حسین‌(ع) كشته‌ شد.(25)

     --------------------------------------------------------------------------------

    مصیبت‌ امام‌ حسین‌(ع) چشمان‌ ما را خسته‌ و مجروح‌ كرده‌ است‌

    حضرت‌ علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا علیه‌ آلاف‌ التحیه‌ والثنا می‌فرماید:

    ))ان‌ یوم‌ الحسین‌ اقرح‌ جفوننا و اسبل‌ دموعنا و اذل‌ عزیزنا بارض‌ كرب‌ وبلا و اورثتنا الكرب‌ والبلا الی‌ یوم‌ الانقضا((

    همانا روز (مصیبت‌) حسین‌(ع)، دیدگان‌ ما را خسته‌ و مجروح‌ كرده‌ است‌. (از كثرت‌ و شدت‌ گریه) و اشك‌های‌ ما را ریزان‌ نموده‌ است‌. عزیزان‌ ما را در آن‌ سرزمین‌ غم‌ و بلا گرفتار خواری‌ (ظاهری‌) شدند. مصایب‌ آن‌ روز به‌ گونه‌ای‌ است‌ كه‌ برای‌ همیشه‌ ما را غمگین‌ و داغدار كرده‌ است‌.(26)

    ---------------------------------------------------------------------------------- 

    مصافحه‌ انبیا و ملایكه‌ با زایر كربلای‌ امام‌ حسین‌(ع)

    حضرت‌ امام‌ محمد تقی‌(ع) فرمود:

    ))من‌ زار الحسین‌ لیله‌ ثلاث‌ عشرین‌ من‌ شهر رمضان‌، و هی‌ اللیله‌ التی‌ یرجی‌ ان‌ تكون‌ لیله‌ القدر وفیها یفرق‌ كل‌ امر حكیم‌، صافحه‌ اربعه‌ و عشرون‌ الف‌ ملك‌ و نبی‌ كلهم‌ یستاذن‌ الله‌ فی‌ زیار الحسین‌ فی‌ تلك‌ اللیل((

    هر كسی‌ در شب‌ بیست‌ و سوم‌ رمضان‌ كه‌ امید است‌ همان‌ شب‌ قدری‌ باشد كه‌ هر امری‌ ط‌بق‌ حكمت‌ حضرت‌ حق‌ تنظ‌یم‌ می‌شود، امام‌ حسین‌(ع) را زیارت‌ كند، بیست‌ و چهار هزار فرشته‌ و پیامبر با این‌ زایر مصافحه‌ می‌كنند و آن‌ها همان‌ گروهی‌ هستند كه‌ از خداوند برای‌ زیارت‌ حضرت‌ سیدالشهدا (ع) در چنین‌ شبی‌ اذن‌ می‌ط‌لبند.(27)

    ----------------------------------------------------------------------------------

    گناهان‌ زایر امام‌ حسین‌(ع) آمرزیده‌ می‌شود

    حضرت‌ امام‌ علی‌ النقی‌(ع) فرمود:

    ))من‌ خرج‌ من‌ بیته‌، یرید زیاره‌ الحسین‌(ع) بن‌ علی‌ (ع)

    فصار الی‌ الفرات‌، فاغتسل‌ منه‌، كتبه‌ الله‌ من‌ المفلحین‌،

    فاذا سلم‌ علی‌ ابی‌ عبدالله‌(ع) كتب‌ من‌ الفائزین‌ فاذا فرغ‌

    من‌ صلوته‌، اتاه‌ ملك‌، فقال‌: ان‌ رسول‌ الله‌ یقروك‌ السلام‌

    و یقول‌ لك‌: اما ذنوبك‌ فقد غفر لك‌، فاستانف‌ العمل‌((

    هر كسی‌ از منزل‌ خویش‌ به‌ قصد زیارت‌ حسین‌(ع) خارج‌

    شود و به‌ فرات‌ رود و غسل‌ كند، خدا نامش‌ را در زمره‌

    رستگاران‌ می‌نویسد و چون‌ به‌ آن‌ حضرت‌ سلام‌ دهد از

    فایزین‌ محسوب‌ می‌شود، و آنگاه‌ كه‌ از نمازش‌ فارغ‌

    شود، فرشته‌ای‌ به‌ او می‌گوید: رسول‌ خدا بر تو درود

    می‌فرستد و به‌ تو می‌فرماید:

    گناهانت‌ بخشیده‌ شد، پس‌ عمل‌ را از نو آغاز كن‌.(28)

    ---------------------------------------------------- 

    حضرت‌ امام‌ حسن‌ عسكری‌ خدا را به‌ امام‌ حسین‌(ع) قسم‌ می‌دهد

    حضرت‌ امام‌ حسن‌ عسكری‌(ع) می‌فرماید:

    ))اللهم‌ انی‌ اسئلك‌ بحق‌ المولود فی‌ هذا الیوم‌، الموعود

    بشهادته‌ قبل‌ استهلاله‌ و ولادته‌، بكته‌ السما و من‌ فیها و

    الارض‌ و من‌ علیها، و لما یط‌ا لا بتیها، قتیل‌ العبر و سید

    الاسر، الممدود بالنصره‌ یوم‌ الكر، المعوض‌ من‌ قتله‌ ان‌

    الائمه‌ من‌ نسله‌، و الشفا فی‌ تربته‌((

    خدایا! از تو مسالت‌ دارم‌ به‌ حق‌ نوزادی‌ كه‌ در چنین‌

    روزی‌ )سوم‌ شعبان‌( تولد یافته‌; همان‌ كه‌ پیش‌ از

    ولادتش‌ وعده‌ شهادتش‌ داده‌ شده‌ است‌; او كه‌ آسمان‌ و

    آسمانیان‌ و زمین‌ و زمینیان‌ در مصیبت‌ وی‌ گریه‌ كردند،

    در حالی‌ كه‌ هنوز بر زمین‌ گام‌ ننهاده‌ بود; همان‌ كه‌ كشته‌

    گریه‌ است‌ و بزرگ‌ خاندان‌; كسی‌ كه‌ در رجعت‌ پیروز

    گردد; و او كه‌ به‌ خاط‌ر پاداشی‌ از پاداش‌های‌ شهادتش‌،

    تداوم‌ امامت‌ در نسلش‌ و شفا در تربتش‌ نهاده‌ شده‌ است‌.(29)

    -------------------------------------------------------------------------

    حضرت‌ بقیالله‌ الاعظ‌م‌ صاحب‌ العصر و الزمان‌ در

    مصیبت‌ جد مظ‌لومش‌ حضرت‌ ابا عبدالله‌ الحسین‌(ع) به‌

    جای‌ اشك‌ خون‌ می‌گرید

    حضرت‌ صاحب‌ الامر ارواحنا فداه‌ می‌فرماید:

    ))فلئن‌ اخرتنی‌ الدهور و عاقنی‌ عن‌ نصرك‌ المقدور، و لم‌

    اكن‌ لمن‌ حاربك‌ محاربا ولمن‌ نصب‌ لك‌ العداو

    مناصبا، فلاند بنك‌ صباحا و مسا، ولا بكین‌ لك‌ بدل‌

    الدموع‌ دما((

    اگر زمانه‌ به‌ تاخیرم‌ انداخت‌ و مقدرات‌ الهی‌ از یاری‌ات‌

    بازم‌ داشت‌ و نتوانستم‌ در ركاب‌ تو با دشمنانت‌ بجنگم‌،

    ولی‌ از صبح‌ تا شام‌ در یاد تو اشك‌ ماتم‌ از دیده‌ می‌بارم‌

    و به‌ جای‌ اشك‌، خون‌ می‌گریم‌.(30)

    عالم‌ ربانی‌ فخرالواعظ‌ین‌ حج الاسلام‌ و المسلمین‌ حاج‌ میزرا احمد

    سیبویه‌ از عالم‌ اهل‌ معنا شیخ‌ حسین‌(ع) سامرایی‌ كه‌ از اتقیای‌ اهل‌ منبر در

    عراق‌ بودند نقل‌ فرمودند: در ایامی‌ كه‌ در سامرا مشرف‌ بودم‌، عصر

    جمعه‌ای‌ به‌ سرداب‌ مقدس‌ رفتم‌. غیر از من‌ كسی‌ در سرداب‌ نبود. حالی‌

    پیدا كردم‌ و متوجه‌ مقام‌ حضرت‌ صاحب‌ الامر7 شدم‌. در آن‌ حال‌

    ناگهان‌ صدایی‌ از پشت‌ سر شیندم‌ كه‌ به‌ فارسی‌ فرمود: به‌ شیعیان‌ و دوستان‌

    ما بگویید كه‌ خدا را به‌ حق‌ عمه‌ام‌ حضرت‌ زینب‌ قسم‌ دهند كه‌ فرج‌

    مرا نزدیك‌ كند .


    یا رب الزینب بحق الزینب اشف صدر الزینب بظهور الحجة

    -------------------------------------------------------------------

    (25) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 821، بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (26) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 821; بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (27) وسائل‌ الشیعه‌، ج‌ 01، ص‌ 073

    (28) وسائل‌ الشیعه‌، ج‌ 01، ص‌ 083; كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 581، 681

    (29) بحارالانوار، ج‌ 89، ص‌ 743; مفاتیح‌ الجنان‌ اعمال‌ روز سوم‌ شعبان‌

    (30) بحارالانوار، ج‌ 89، ص‌ 023

    *منبع مطلب سایت امام حسین دات ارگ می باشد.

    نوشته شده در شنبه 18 آبان 1392 ساعت 12:05 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمومنین علی(علیه السلام)، امیرالمؤمنین-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

     

    حضرت‌ امام‌ حسین‌(ع) از زبان‌ اهل بیت(علیهم السلام)‌:

    قسمت اول

     

    یاد امام‌ حسین‌(ع) سبب‌ گریه‌ هر مومن‌ است‌

    ))نظ‌ر علی‌ الی‌ الحسین‌ فقال‌: یا عبره‌ كل‌ مومن‌، فقال‌: ا نا یا ابتاه‌، قال‌: نعم‌ یا بنی‌((

    حضرت‌ علی‌ (ع)  به‌ حسین‌(ع) نگاه‌ كرد و فرمود: ای‌ كسی كه‌ یاد تو سبب‌ گریه‌ هر مومن‌ است‌. حضرت‌ حسین‌(ع)

    فرمود: من‌ ای‌ پدر!؟ حضرت‌ علی‌ (ع)  فرمود: بله‌ ای‌ پسركم‌!(1)

    ----------------------------------------------------------------------- 

    حضرت‌ زهرا(س) و نور امام‌ حسین‌(ع)

    حضرت‌ زهرا(س) فرمود:

    ))فلما صارت‌ الست، كنت‌ لا احتاج‌ فی‌ اللیله‌ الظ‌لما الی‌ مصباح‌ و جعلت‌ اسمع‌ اذا خلوت‌ فی‌ مصلا ی‌ التسبیح‌ و التقدیس‌ فی‌ باط‌نی‌((

    چون‌ كه‌ حسین‌(ع) شش‌ ماهه‌ شد، در شب‌ تاریك‌ نیاز به‌ چراغ‌ نداشتم‌.( حسین‌(ع) نورافشانی‌ می‌كرد.) و هنگام‌ خلوت‌ در مصلا یم‌، صدای‌ تسبیح‌ و تقدیس‌ حسین‌(ع) را از بطنم‌ می‌شنیدم‌.(2)

    -----------------------------------------------------------------------

     هیچ‌ روزی‌ مانند روز امام‌ حسین‌(ع) نیست‌

    حضرت‌ مجتبی‌(ع) بعد از بیاناتی‌ فرمودند:

    ))ان‌ الذی‌ یوتی‌ الی‌ سم‌ یدس‌ الی‌ فاقتل‌ به‌ و لكن‌ لا یوم‌ كیومك‌ یا ابا عبدالله‌((

    آنچه‌ موجب‌ شهادت‌ من‌ می‌شود، سمی‌ است‌ كه‌ با دسیسه‌ به‌ كامم‌ می‌ریزند. اما ای‌ اباعبدالله‌! هیچ‌ روزی‌ )مصیبتی) مانند روز (مصیبت‌) تو نخواهد بود.(3)

     -----------------------------------------------------------------------

    منم‌ كشته‌ گریه‌

    حضرت‌ سیدالشهدا (ع) فرمود:

    ))ا نا قتیل‌ العبر، لا یذكرنی‌ مومن‌ الا  استعبر((

    منم‌ كشته‌ گریه‌، هیچ‌ مومنی‌ مرا یاد نمی‌كند، مگر آن‌كه‌ اشك‌ غم‌ از دیدگان‌ وی‌ جاری‌ می‌شود.(4)

    -------------------------------------------------------------------------

     فرشتگان‌ آسمان‌ بر امام‌ حسین‌(ع) گریه‌ كردند

    حضرت‌ سیدالساجدین‌ علی‌ بن‌ الحسین‌(ع) فرمود:

    ))ا نا ابن‌ من‌ بكت‌ علیه‌ ملائكه‌ السما، ا نا ابن‌ من‌ ناحت‌ علیه‌ الجن‌ فی‌ الارض‌ و الط‌یر فی‌ الهوا((

    من‌ فرزند كسی‌ هستم‌ كه‌ فرشتگان‌ آسمان‌ بر او گریستند و جن‌ در زمین‌ و پرندگان‌ در هوا بر او نوحه‌ كردند.(5)

    -----------------------------------------------------------------------

    آسمان‌ بر امام‌ حسین‌(ع) گریست‌

    حضرت‌ امام‌ محمدباقر(ع) فرمود:

    ))ما بكت‌ السما علی‌ احد بعد یحیی‌ بن‌ زكریا، الا  علی‌ الحسین‌ بن‌ علی‌ فانها بكت‌ علیه‌ اربعین‌ یوما((

    بعد از یحیی‌ بن‌ زكریا، آسمان‌ در مرگ‌ كسی‌ نگریست‌ مگر در شهادت‌ حسین‌ بن‌ علی‌ (ع)  كه‌ چهل‌ روز در این‌ مصیبت‌ گریه‌ كرد.(6) 

    -----------------------------------------------------------------------

    امام‌ حسین‌(ع) و حضرت‌ یحیی‌(ع) 

    شباهت‌ها

    از حضرت‌ سجاد(ع) روایت‌ شده‌ كه‌ فرمودند:

    همراه‌ امام‌ حسین‌(ع) خارج‌ شدیم‌. پدرم‌ در هیچ‌ منزلی‌ فرود نمی‌آمد و كوچ‌ نمی‌كرد، مگر این‌كه‌ یحیی‌ بن‌ زكریا(ع) را یاد می‌فرمود.(7)

     

    1ـ مدت‌ حمل‌ هر دو شش‌ ماه‌ بود.

    2 ـ درباره‌ هر دو بشارت‌ آسمانی‌ آمد.

    ))یا زكریا انا نبشرك‌ بغلام‌ اسمه‌ یحیی‌(((8)

     درباره‌ امام‌ حسین‌(ع) در حدیث‌ آمده‌ است‌ كه‌ جبرئیل‌ بر پیامبر (ص)

    نازل‌ شد و گفت‌: ای‌ محمد(ص) !

    ))ان‌ الله‌ یقر علیك‌ السلام‌ و یبشرك‌ بمولود یولد من‌ فاط‌مه تقتل امتك‌ من‌ بعدك‌(((9)

    3ـ اسم‌ هر دو بدون‌ واسط‌ه‌ از جانب‌ خدا انتخاب‌ شد.

    4ـ هیچ‌ یك‌ از پستان‌ مادر شیر نخوردند; حضرت‌ یحیی‌(ع) به‌ آسمان‌ برده‌ شد و از نهرهای‌ بهشت‌ تناول‌ نمود و بعد از شیرخوارگی‌ نزد پدر نازل‌ شد.(10)

    امام‌ حسین‌(ع) با مكیدن‌ زبان‌ پیامبر (ص) تغذیه‌ كرد.(11)

    5 ـ هر دو می‌درخشیدند.

    درباره‌ حضرت‌ یحیی‌ وارد است‌:

    ))كان‌ البیت‌ یضی‌ بنوره‌((

    نور جمالش‌، خانه‌ را منور می‌كرد.(12)

    و درباره‌ حضرت‌ حسین‌(ع) وارد است‌ كه‌ راوی‌ گوید:

    ))لقد شغلنی‌ نوروجهه‌ وجمال‌ هیبته‌ عن‌ الفكر فی‌ قتله‌(((13)

    6ـ هیچ‌ یك‌ از آن‌ دو بزرگوار در ط‌ول‌ عمر خود خوش‌حال‌ نشدند و اگر فرحی‌ بر ایشان‌ ایجاد می‌شد، تبدیل‌ به‌ حزن‌ می‌شد.(14)

    7ـ قاتلین‌ هر دو زنازاده‌ بودند.(15)

    و در حدیث‌ آمده‌ كه‌ در جهنم‌ منزلی‌ است‌ كه‌ احدی‌ مستحق‌ آن‌ نیست‌ مگر قاتل‌ امام‌ حسین‌(ع) و قاتل‌ حضرت‌ یحیی‌(ع).(16)

    8ـ زمین‌ و آسمان‌ بر ایشان‌ گریستند، بلكه‌ خون‌ گریه‌ كردند.(17)

    9ـ خورشید بر آن‌ دو بزرگوار گریست‌; گریه‌ به‌ این‌ صورت‌ بود كه‌ به‌ رنگ‌ خون‌ ط‌لوع‌ و غروب‌ كرد.(18)

    10ـ سر هر دو نفر، بعد از شهادت‌ تكلم‌ كرد. سر یحیی‌ به‌ پادشاه‌ گفت‌: از خدا بترس‌! سر مبارك‌ حسین‌(ع) مكرر قرآن‌ خواند.(19)

    11ـ یحیی‌ را به‌ ط‌ریق‌ صبر كشتند.(20)

    امام‌ حسین‌(ع) با این‌كه‌ در میدان‌ جنگ‌ شهید شدند، باز به‌ ط‌ریق‌ صبر بود، چنان‌ كه‌ امام‌ سجاد در كوفه‌ فرمود: ((ا نا بن‌ قتل‌ صبرا (((21)

    معنای‌ ((قتل‌ صبر)) آن‌ است‌ كه‌ جانداری‌ را نگه‌ دارند و چیزی‌ به‌ سوی‌ او پرتاب‌ كنند تا كشته‌ شود.

    21 ـ سر حضرت‌ یحیی‌(ع) را برای‌ زنازاده‌ای‌ از بنی‌اسرائیل‌ هدیه‌ بردند و سر حضرت‌ حسین‌(ع) را برای‌ ابن‌زیاد و یزید هدیه‌ بردند.(22)

    -------------------------------------------------------------------- 

    تفاوت‌ در شهادت‌ آن‌ دو بزرگوار

    1ـ بشارت‌ به‌ تولد یحیی‌ سبب‌ شادی‌ زكریا شد; اما بشارت‌ به‌ تولد امام‌ حسین‌(ع) سبب‌ حزن‌ گردید.

    2ـ با این‌كه‌ هر دو به‌ ط‌ریق‌ صبر كشته‌ شدند، اما آن‌قدر زخم‌ بر بدن‌ امام‌ حسین‌(ع) وارد شد كه‌ از حركت‌ افتاد و بعد، سرش‌ را بریدند.

    3ـ سر یحیی‌(ع) را با دست‌ گرفتند و در تشت‌ بریدند ولی‌ حضرت‌ حسین‌(ع) را نیزه‌ به‌ پهلویش‌ زدند تا از اسب‌ به‌ زمین‌ افتاد و سرش‌ را بریدند.

    4ـ عداوت‌ قاتل‌ یحیی‌(ع) با كشیدن‌ یك‌ كارد به‌ حنجر او ساكن‌ شد، اما در كربلا به‌ صدها ضربه‌ شمشیر و نیزه‌ و ضربه‌های‌ دیگر اكتفا نكردند و بعد از مرگ‌ بدن‌ شریفش‌ را پایمال‌ اسبان‌ كردند.

    5 ـ سر یحیی‌(ع) را یك‌ بار هدیه‌ بردند; اما سر حسین‌(ع) مظ‌لوم‌ را بر سر نیزه‌ كردند و به‌ شهرها گردانیدند و با چوب‌ به‌ لب‌ و دندان‌ مباركش‌ زدند.

    6ـ قاتل‌ یحیی‌(ع) با دیدن‌ سر مقدس‌ ایشان‌ متغیر شد، ولی‌ قاتل‌ حسین‌(ع) به‌ هنگام‌ دیدن‌ سر مباركش‌ تبسم‌ كرد.

    7ـ یحیی‌ را از مسجد بیرون‌ آوردند، در حالی‌ كه‌ او هیچ‌ علاقه‌ و عیال‌ و طفلی‌ نداشت‌; اما آن‌ حضرت‌ را از خیمه‌ها بیرون‌ آوردند، در حالی‌ كه‌ زنان‌ حیران‌ تشنه‌ و دختران‌ صغیر، از بی‌ كسی‌ ناله‌ می‌كردند و آن‌ حضرت‌ آنان‌ را تسلی‌ می‌داد.

    8ـ تمام‌ خون‌ یحیی‌(ع) در تشت‌ بود و یك‌ قط‌ره‌ كه‌ بر زمین‌ افتاد جوشید; اما در كربلا تمام‌ خون‌ را بر خاك‌ ریختند، مگر چند قط‌ره‌ای‌ كه‌ خود به‌ دست‌ مبارك‌ گرفت‌ و بر صورت‌ مالید و به‌ آسمان‌ پاشید.

    9ـ وقتی‌ سر یحیی‌(ع) را بریدند، بدنش‌ سالم‌ ولی‌ بدن‌ حسین‌(ع) سوراخ‌ سوراخ‌ بود.

    10ـ سر حضرت‌ یحیی‌(ع) را با یك‌ ضربت‌ كارد بریدند; اما در كربلا با دوازده‌ ضربت‌، سر آن‌ مظ‌لوم‌ را بریدند.

    11ـ سر حضرت‌ حسین‌(ع) را بر سر نیزه‌ بلند نمودند و بر درخت‌ آویختند و بر دروازه‌ نصب‌ كردند و در تنور نهادند; ولی‌ سر یحیی‌ را فقط‌ در تشت‌ نهادند.(23)

    ----------------------------------------------------------------------- 

    گریستن‌ بر امام‌ حسین‌(ع) پاداش‌ دارد

    حضرت‌ امام‌ جعفر صادق‌(ع) فرمود:

    ))ان‌ البكا والجزع‌ مكروه‌ للعبد فی‌ كل‌ ما جزع‌ ما خلا  البكا والجزع‌ علی‌ الحسین‌ بن‌ علی‌ فانه‌ فیه‌ ماجور((

    گریستن‌ و بی‌تابی‌ در تمام‌ سختی‌ها و مصایب‌ ناپسند است‌، مگر در مصیبت‌ حسین‌ بن‌ علی‌(ع) كه‌ آدمی‌ در این‌ گریه‌ و جزع‌ پاداش‌ نیز خواهد داشت‌.(24)

    ----------------------------------------------------------------------------

    (1)بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 82

    (2)بحارالانوار، ج‌ 34، ص‌ 372

    (3) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 812; امالی‌ صدوق‌، ص‌ 611

    (4) امالی‌ صدوق‌، ص‌ 731، كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 801; بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 482

    (5) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 471

    (6) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 09; بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 112

    (7) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 982

    (8) سوره مریم، آیه 7

    (9) كامل‌ الزیارات‌، باب‌ 61، ج‌ 4

    (10) بحارالانوار،  ج‌ 41، ص‌ 081

    (11) بحارالانوار، ج‌ 34، ص‌ 542

    (12) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 081

    (13) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 75

    (14) اشك‌ روان‌، ص‌ 044

    (15) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 77، باب‌ 52

    (16) بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 103

    (17) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 861

    (18) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 281

    (19) بحارالانوار، ج‌ 41، ص‌ 753

    (20) اشك‌ روان‌، ص‌ 144

    (21) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 311

    (22) بحارالانوار، ج‌ 54، ص‌ 892

    (23) اشك‌ روان‌، ص‌ 144

    (24) كامل‌ الزیارات‌، ص‌ 001، بحارالانوار، ج‌ 44، ص‌ 192.

    نوشته شده در جمعه 17 آبان 1392 ساعت 11:53 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    مختصری از زندگانی امام حسن عسگری(صلوات الله و سلامه علیه)

     

    ولادت حضرت

    ارشاد مفید- ص 315- حضرت ابو محمّد علیه السّلام در مدینه در ماه ربیع الاول سال 230 متولد شد، مادرش كنیزى بچه‏دار بنام حدیثه بود مدت خلافت آن سرور شش سال بود. در مصباحین است- روز دهم ماه ربیع الاول سال 232 هجرى حضرت ابو محمّد حسن بن على بن محمّد بن على بن موسى الرضا علیه السّلام متولد شد. دروس- مادرش حدیث نام داشت در ماه ربیع الثانى، در مدینه متولد شد بعضى روز چهارم ماه در روز دوشنبه گفته‏اند. مناقب- القاب امام علیه السّلام صامت، هادى، رفیق، زكى، نقى، كنیه‏اش ابو محمّد آن جناب و پدر و جدش در زمان خودشان مشهور بابن الرضا بودند مادرش كنیز صاحب فرزندى بنام حدیث بود فرزند امام منحصر به حضرت قائم عجل اللَّه له الفرج بود دیگر فرزندى نداشت. در بعضی کتب هم روز جمعه هشتم ربیع الثانی را روز تولد حضرت گفته اند.

    نام مادر حضرت سلیل(سوسن،حُدَیْث) (سلام الله علیها) بود.

     

    مشخصات حضرت از زبان دشمنان

    كمال الدین- ص 120 سعد بن عبد اللَّه گفت كسانى كه هنگام درگذشت و دفن امام حسن عسكرى علیه السّلام حضور داشتند تعدادى بیشمار كه نمیتوان گفت با هم قرار بر كذب و دروغگوئى داشته‏اند چنین گفتند:

    ضمنا در ماه شعبان سال 278 یعنى هجده سال پس از فوت امام حسن عسكرى علیه السّلام در مجلس احمد بن عبید اللَّه بن خاقان كه نماینده سلطان بود بر امور اوقاف و باغ‏ها در شهرستان قم او مردى سخت دشمن خاندان نبوت بود و ناصبى شدیدى بشمار میرفت.

    در آنجا سخن از كسانى شد كه مقیم سامرا هستند از اولاد ابو طالب راجع بمذهب و خوبى و بدى و قدر و مقام آنها نزد خلیفه.

    احمد بن عبید اللَّه گفت من در سامرا از علویان كسى را ندیده و پیدا نكردم كه مانند حسن بن على بن محمّد بن رضا باشد در وقار و سنگینى و پاكدامنى و بزرگوارى و عظمت در پیش خویشاوندان و سلطان و تمام بنى هاشم بطورى كه آن جناب را مقدم میداشتند بر اشخاص پیر و شخصیت‏هاى برجسته و والامقام همچنین بر تمام فرماندهان و وزراء و نویسندگان و سایر مردم. من خودم یك روز حضور داشتم در مجلس پدرم كه براى رسیدگى به شكایات مردم نشسته بود دربان وارد شد گفت ابن الرضا بر در خانه منتظر است پدرم با صداى بلند گفت اجازه بدهید وارد شود وارد گردید مردى گندمگون و خوش اندام و چشمى درشت داشت و خوش صورت و زیبا بود با كمى سنى كه داشت داراى جلالت و هیبت مخصوصى بود.

    همین كه پدرم چشمش باو افتاد از جاى حركت كرد چند قدم باستقبالش شتافت سابقه نداشت كه چنین كارى را نسبت باحدى از بنى هاشم یا فرماندهان و یا وزراء و ولیعهدان بكند نزدیك آن جناب كه رسید او را در آغوش گرفت صورت و دو شانه‏اش را بوسید و دستش را گرفت و روى فرش نماز خود ایشان را نشاند و خودش كنارش نشست و با تمام صورت توجه بجانب او داشت با او بكنیه (1) خطاب میكرد و پیوسته مى‏گفت پدر و مادرم فدایت جانم قربانت من از دیدن این جریانها خیلى در شگفت بودم در همین موقع دربان وارد شده گفت موفق آمد (برادر خلیفه معتمد على اللَّه بود بنام احمد بن متوكل و سمت فرماندهى لشكر را داشت).

    هر وقت موفق پیش پدرم مى‏آمد نگهبانان و فرماندهان زیر دستش در فاصله مجلس پدرم تا جلو درب در دو طرف میایستادند تا او وارد شود و خارج گردد پیوسته در این حال پدرم كمال توجه را بحضرت عسكرى داشت تا چشمش بغلامان مخصوص موفق افتاد آنگاه گفت فدایت شوم اگر میل دارید حالا دیگر تشریف ببرید بعد رو بغلامان خود نموده گفت از پشت صف ایشان را ببرید تا امیر آن جناب را نبیند منظورش همان موفق بود.

    پدرم باحترام حضرت عسكرى از جاى حركت كرد او را در آغوش گرفت و صورتش را بوسید آن جناب تشریف برد. من بغلامان و دربانان پدرم گفتم این كیست كه پدرم این قدر باو احترام كرد گفتند مردى از علویان است بنام حسن بن على كه مشهور بابن الرضا است باز تعجب من بیشتر شد آن روز تا شب پیوسته در اندیشه و ناراحتى بودم و فكر در كار پدرم و او میكردم.

    پدرم عادت داشت پس از نماز عشاء مى‏نشست و رسیدگى میكرد بكارهائى كه باید بعرض خلیفه برساند.

    وقتى مشغول كار خود شد من آمدم و در مقابلش نشستم رو بمن كرده گفت احمد! كار دارى گفتم آرى پدر اگر اجازه بفرمائید از شما سؤالى دارم گفت بگو اجازه دارى هر چه مایلى بپرس گفتم پدر جان آن مرد كه امروز صبح آنقدر نسبت باو احترام و تواضع كردى و جان خویش و پدر و مادرت را پیوسته فدایش میكردى كه بود؟

    گفت آن شخص امام رافضى‏ها است ابن الرضا. ساعتى سكوت كرد آنگاه گفت پسرم اگر خلافت از میان بنى عباس برود احدى از بنى هاشم شایسته آن مقام جز این شخص نیست بواسطه فضل و عفت و رفتار و بزرگوارى و زهد و پارسائى و اخلاق پسندیده و شایستگى كه در اوست اگر پدرش را دیده بودى مردى بود بزرگوار با عظمت خیر خواه و دانا.

    بیشتر خشمگین شدم و در ناراحتى قرار گرفتم از حرفهائى كه پدرم راجع باو گفت دیگر جز وارسى و جستجو از كار آن جناب كار دیگرى نداشتم از هر یك از بنى هاشم یا سرهنگان و نویسندگان و قاضیان و فقهاء و دانشمندان یا سایر مردم كه پرسیدم دیدم در نظر همه محترم و كمال موقعیت و شخصیت را دارد و خیلى‏ باو احترام میگذارند و همه از او ستایش و تمجید میكنند و او را بر سایر خانواده‏اش از پیر مردان و دیگران مقدم میدارند و همه معتقدند كه او امام شیعیان است من نیز بعظمت و جلالت او یقین كردم و در نظر منهم شخصیتى خیلى بالا پیدا كرد زیرا هر دوست و دشمنى را كه دیدم از او ستایش و تعریف میكرد

     

    معجزاتی از حضرت

    كمال الدین- ج 2- ص 194- ابو جعفر محمّد بن عیسى بن احمد زرجى گفت در مسجد معروف بزبید واقع در بازار سامرا مرد جوانى را دیدم كه میگفت:

    هاشمى است و از فرزندان موسى بن عیسى است (راوى میگوید: ابو جعفر نام آن مرد را نبرد) پس از سلام نماز بمن گفت: تو قمى هستى و براى زیارت آمده‏اى؟

    گفتم: من از اهالى قم هستم ولى مجاور كوفه‏ام در مسجد امیر المؤمنین علیه السّلام گفت: خانه موسى بن عیسى را در كوفه میشناسى؟ گفتم: آرى. گفت: من پسر او هستم.

    گفت: پدر من دو برادر داشت برادر بزرگتر ثروتمند بود ولى برادر كوچك چیزى نداشت روزى از برادر بزرگش ششصد دینار بسرقت برد. برادر بزرگ تصمیم گرفت برود خدمت حسن بن على بن محمّد بن رضا علیهم السّلام از او خواهش كند با برادرش صحبت كند شاید پول را در كند چون مردى شیرین زبان است.

    گفت: سحرگاه من از رفتن خدمت امام حسن عسكرى منصرف شدم با خود گفتم میروم پیش اسباس ترك كه همه كاره سلطان است و باو شكایت میكنم گفت: پیش اسباس رفتم دیدم مشغول بازى با نرد است مدتى ایستادم تا بازیش‏ تمام شود در همین موقع پیكى از طرف حسن بن على علیه السّلام آمده گفت: بیا مولا حسن بن على ترا میخواهد پیش آن جناب رفتم. فرمود: تو اول شب تقاضائى از من داشتى ولى صبحگاه از تصمیم خود منصرف شدى برو كیسه‏اى كه بسرقت برده شد برگشت كرد از برادرت شكایت مكن و باو نیكى كن و او را كمك نما اگر كمك نمى‏كنى بفرست او را پیش من تا به او كمك كنم همین كه از خدمت امام خارج شدم غلامم را دیدم كه اطلاع داد كیسه پیدا شد.

    ابو جعفر گفت: فردا آن مرد هاشمى مرا بخانه خود برد و میهمان او شدم.

    كنیزى را بنام غزال یا زلال صدا زد. وقتى آمد دیدم كنیز پیرى است باو گفت جریان مولود و میل را براى این آقا نقل كن.

    گفت: ما نوزادى داشتیم بیمار شد خانمم گفت برو بخانه امام حسن عسكرى علیه السّلام از حكیمه درخواست كن چیزى بدهد كه بوسیله آن مولود ما شفا یابد. من رفتم و این تقاضا را كردم. حكیمه گفت همان میلى كه چشم نوزادى كه دیشب متولد شد سرمه كردید بیاورید منظورش پسر امام حسن عسكرى بود میل را آوردند بمن داد.

    من میل را پیش خانم آوردم بچشم فرزندش كشید خوب شد. آن میل پیش ما بود از بركت آن شفا مى‏جستیم ولى بعدها گم شد.

    ابو جعفر زرجى گفت در مسجد كوفه ابو الحسن بن یرهون برسى را دیدم همین حدیث را از آن هاشمى برایم نقل كرد بدون كم و كاست گفت همان مرد هاشمى برایم نقل كرده‏.

     

    شهادت حضرت

    در کتاب کشف الغمه (شرح زواره ای ج3 ص 291) آمده که گویند كه درآمدند عباسیان بر صالح بن وصیف در جاى كه حبس كرده بودند ابو محمد را (ع) و گفتند او را كه حبس را برو تنگ ساز و گشاد مساز صالح گفت من چه كنم باو؟ دو مرد كه بدترین مردم‏اند بر او موكل گردانیده‏ام و ایشان گشته‏اند از عبادت و صلاة و صیام بامرى عظیم؟ پس امر كردند باحضار آن موكلان گفتند ایشان را كه ویحكما چیست حال شما در امر این مرد؟ پس گفتند چه میگوئى در باره مردى كه روز بروزه باشد و شب همه شب نماز میگزارد، با كسى سخن ندارد و مشغول نیست بغیر عبادت، پس هر گاه نظر میكند بجانب ما میلرزد جمیع اعضاى ما بمرتبه كه مالك نفس خود نمیتوانیم شدن چون شنیدند این را عباسیان بازگشتند خاموش و خاسر. و از على بن محمد مرویست كه او روایت كرده از جماعتى از اصحاب ما كه ایشان گفتند كه تسلیم كردند آن حضرت را بنحریرى از جهت حبس و او كار را بر آن حضرت تنگ میگرفت و ایذا میرسانید پس گفت زن او بوى كه از خداى تعالى بترس كه تو نمیدانى كه كیست در خانه تو و یاد كرد صلاح و عبادت او را و گفت من میترسم بر تو از او، او گفت و اللَّه كه من او را خواهم انداختن در پیش سباع.

    بعد از آن رفت و این رخصت حاصل كرد و رخصت یافت؛ چون انداخت آن حضرت را در پیش سباع او میل نكردند بخوردنش پس نظر كردند بآن موضع تا به‏بینند كه حال او چیست، پس یافتند كه در نماز ایستاده و آن سبع گرد وى میگردد و تعرض نمیرساند پس امر كردند و آن حضرت را از آن منزل و خانه بیرون بردند. و روایات در این معنى بسیار است باین اختصار رفت‏.

    در کتاب زندگانی امام حسن عسکری ( علیه السلام) نوشته محمد محمدی اشتهاردی آمده که آن حضرت در هشتم ربیع الاول سال 260 هجری قمری به دسیسه معتمد(چهاردهمین خلیفه عباسی) در شهر سامرا و در سن 28 یا 29 سالگی به شهادت رسید.

    آن حضرت همواره تحت نظر و در زندان طاغوتهای عصر خود بود و سرانجام با زهر جفا به شهادت رسید.

     

     

    تاریخ شهادت و مدفن آن حضرت از کشف الغمة شرح زواره ای

    آن حضرت مریض شد در اول ماه ربیع الاول در سال دویست و شصتم، و رحلت فرمود در روز جمعه هشتم ماه مذكور در سنه مذكوره و در وقت وفات بیست و هشت سال داشت، و دفن كرده شد در خانه كه دفن كرده شده بود پدر او در سرمن‏رأى‏(سامرا).


    --------------------------------------------

    (1) كنیه اسمى است كه اولش اب یا ام باشد با كنیه صدا زدن نشانه احترام است.

    نوشته شده در شنبه 30 دی 1391 ساعت 12:10 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

     

    بخشی از اسناد غدیر

     

    این مطلب فقط بخشی از اسناد غدیر است و روات کثیر و کتب بسیاری این واقعه بزرگ را نقل کرده اند که ما فقط به بخشی از آن می پردازیم

     

     

    اسناد معتبر

    اهل سنت

    1-  احمدبن محمد طبری متوفای 275 ه.ق. در كتاب {فضائل امیرالمؤمنین} به نقل سیدبن طاووس در كتاب {الیقین} صفحه 113- 125.

    2-  محمدبن جریر بن یزید بن خالد یبری آملی متوفای سال 310 ه.ق. صاحب تفسیر‌قرآن و تاریخ معروف به {تاریخ الاصم و الملوك} در كتاب {الولایة} به روایت از زید بن ارقم، به نقل زین‌الدین نباطی بیاضی، در {صراز المستقیم} ج1: صفحه 301 – 304.

    3-  علی بن محمد بن محمد واسطی شافعی، معروف به ابن المغازلی متوفای سال 483 ه.ق. در كتاب {مناقب علی بن ابیطالب} چاپ تهران 1394 ه.ق. صفحه 16 – 18، در ذكر حدیث غدیر به سند خود، از زیدبن ارقم قسمتی از آغاز خطبه را بیان كرده، و از پایان خطبه این عبارت را آورده: " الا و انها لم تهلك امه قبلكم حتی ندیی (قتدنی) باهوائها و نظاهی علی نبوتها، و تقتل من قام بالقسط. ثم اخذ بید علی بن ابی طالب علیه السلام فرفعها ثم قال: من كنت مولاه . . . الی آخر خطبه".

     


    کتب شیعه

    1-  حافظ و واعظ شهید محمد بن فنال نیشابوری،‌معروف به {ابن الفارسی} متوفای سال 508 ه.ق. در كتاب {روضة الواعظین} صفحه 91 – 101 چاپ نجف اشرف 1353 ه.ق. تمام خطبه را به نقل از امام محمد باقر علیه السلام آورده است.

    2-  عالم ثقه و محدث فقیه احمد بن علی بن ابی طالب در كتاب {الاحتجاج علی اهل اللجاج} جلد1:‌صفحه 58 – 67 چاپ بیروت 1401 ه.ق.

    3-  جمال الدین مرتضی ابی عبدالله محمد بن حسین بن حسن رازی در {نزهة الكرام و بستان العوام} جلد1: صفحه 188 – 200. چاپ تهران 1402 ه.ق.

    4-  علی بن یوسف بن المطهر – برادر علامه حلی متولد سال 635 ه.ق متوفای 710 ه.ق. در كتاب {العدد القویه لدفع المخاوف الیومیهج (خ).

    5-  رضی الدین ابوالقاسم علی بن موسی بن جعفربن طاووس حسینی متوفای 664/ 668 ه.ق در كتاب {الیقین فی امرة امیرالمؤمنین} صفحه 113 – 125 چاپ نجف اشرف 1369 ه.ق.

    6-  زین الدین ابو محمد علی بن یونس عاملی نباطی بیاضی. متوفای 877 ه.ق. در كتاب {الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم} جلد1: صفحه 301 – 304 چاپ تهران 1384 ه.ق.

    10- ملامحسن فیض كاشانی متوفای سال 1091 ه.ق. در كتاب {علم الیقین}‌جلد2: صفحه 640 – 648، چاپ تهران 1400 ه.ق.

    11- و در كتاب {نفسیر صافی} جلد1: صفحه 460 – 471 چاپ تهران 1374 ه.ق.

    12- سید هاشم بن سلیمان بی اسماعیل  حسینی بحرانی، متوفای سال 1107 یا 1109 ه.ق. در كتاب {غایة المرام} صفحه 98 – 99، چاپ تهران 1271 ه.ق.

    13- و در كتاب {البرهان فی تفسیر القرآن}‌ جلد1: صفحه 436 – 443 چاپ تهران 1375 ه.ق.

    14- مولی محمد باقر مجلسی متوفای 1111 ه.ق. در كتاب {بحار الانوار} جلد37: صفحه 201 تا 217 چاپ تهران 1380ه.ق.

    15- علامه شیخ مهدی سماوی در كتاب {الامامة فی ضوء الكتاب و السنة} جلد3: صفحه 174 – 191، چاپ كویت 1399 ه.ق.

    16- علم الهدی علی بن الحسین حسینی خراسانی در كتاب {نهج الخطابة} صفحه 104- 155، چاپ تهران.

     

     

    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 03:02 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    خطبه غدیر  (قسمت پنجم)


    برای خواندن قسمت پنجم خطبه شریف غدیر ادامه مطلب را بخوانید
    یا علی
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 02:25 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    خطبه غدیر  (قسمت سوم)


    برای خواندن قسمت سوم خطبه شریف غدیر ادامه مطلب را بخوانید
    یا علی
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 02:08 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم


    خطبه غدیر  (قسمت دوم)


    برای خواندن قسمت دوم خطبه شریف غدیر ادامه مطلب را بخوانید
    یا علی
    نوشته شده در شنبه 13 آبان 1391 ساعت 01:57 ب.ظ توسط : داعی | دسته : تقویم شیعه، امیرالمؤمنین-احادیث، امیرالمومنین علی(علیه السلام)،
  • ادامه مطلب [ نظرات ]