دسته بندی ها

جستجو

امکانات

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :

مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی
پیج رنک گوگل
بسم الله الرحمن الرحیم

امام باقر(سلام الله علیه) و صوفیه
عبدالرحمان بن حجاج گوید: امام صادق (سلام الله علیه) فرمود: محمد بن منکدر می‏ گفت: فکر نمی‏کردم که علی بن الحسین (سلام الله علیهما) جانشینی بگذارد که در فضیلت مثل خودش باشد تا محمد بن علی (سلام الله علیهما) را دیدم، خواستم او را موعظه کنم، او مرا موعظه کرد. 
یارانش گفتند: جریان از چه قرار بود؟ گفت: در وقتی که هوا گرم بود به بعضی از نواحی مدینه رفته بودم، محمد بن علی (سلام الله علیه) را دیدم، مردی تنومند بود، به دو نفر غلام سیاه... تکیه کرده بود، پیش خود گفتم: این مرد بزرگی است از بزرگان قریش در این ساعت در این حال در طلب دنیا!! ای نفس! گواه باش که او را موعظه خواهم کرد. 
پیش رفتم و سلام کردم، جواب سلام را داد در حالی که از خستگی به سختی نفس می‏کشید و عرق می‏ریخت، گفتم: أَصلحکَ الله تو بزرگی از بزرگان قریش هستی. در این هوای گرم در این حالت عرق ریزان، در طلب دنیا!! اگر اکنون مرگ شما را دریابد در چه حالی خواهید بود؟! 
امام به شنیدن این سخن، غلامان را رها کرد و به دیوار تکیه داد و فرمود: به خدا قسم اگر در این حال اجلم فرا رسد، در طاعتی از طاعات خدا مرگم رسیده است خودم را از محتاج بودن به تو و امثال تو حفظ می‏کنم. من در صورتی از مرگ می‏ترسیدم که در معصیتی از معاصی خدا، اجل مرا دریابد. گفتم: خدایت رحمت کند، خواستم تو را موعظه کنم ولی شما مرا موعظه فرمودید.(1) . 
نگارنده گوید: ظاهراً ابن منکدر از متصوفه عامه است از کسانی که راه خدا را بی راهنما رفتند و اهل بیت صلوات الله علیهم را که یکی از «ثقلین» بودند، کنار گذاشتند، خداوند و که خلق الله را از جاده مستقیم و از صراط الله منحرف نمودند، تا به اغراض فاسد خود برسند. به هر حال امام (علیه السلامک) او را روشن فرمود که بندگی خدا در تارک دنیا بودن نیست. (2)
--------------------------------------------------------------
(1) ارشاد مفید: ص 247. 
(2) فضائل و سیره فردی امام محمد باقر؛ سید علی قریشی؛ برگرفته از کتاب خاندان وحی 
برچسب‌ها: الله، محمد، علی، حسین، باقر، صادق، صوفیه،
نوشته شده در چهارشنبه 5 آذر 1393 ساعت 01:30 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امام باقر-احادیث،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    محبت اهل بیت(سلام الله علیهم)
    ابوحمزه گوید: سعد بن عبدالله که از اولاد عبدالعزیز بن مروان بود و امام او را سعد الخیر می‏نامید محضر امام باقر (سلام الله علیه) آمد، و مانند زنان رقیق القلب اشک می‏ریخت. امام فرمود: یا سعد! چرا گریه می‏کنی؟! عرض کرد چرا گریه نکنم حال آنکه از خانواده بنی امیه هستم و خدا آنها را در قرآن شجره ملعونه نامیده است. امام فرمود: تو از آنها نیستی، تو اموی هستی [اما] از ما اهل بیت[ی]. آیا نشنیده‏ای قول خدا را که از ابراهیم (علیه السلام) نقل می‏کند، فرمود: «فمن تَبعنی فانه منّی» ابراهیم:39. (1). 
    برید بن معاویه عجلی گوید: محضر ابی جعفر (سلام الله علیه) بودم، مردی که از خراسان آمده بود داخل منزل آن حضرت گردید، او پاهای خود را نشان داد که در اثر پیاده رفتن چاک چاک شده بود، گفت: من از خراسان آمدم به خدا قسم مرا از خراسان و از راه دور به اینجا نیاورده مگر محبت شما اهل بیت. امام (علیه السلام) فرمود: «والله لو اَحبّنا حجر حشره الله معنا و هل الدّین الاالحّب»(2). 
    به خدا قسم اگر سنگی هم ما را دوست بدارد، خدا آن را با ما محشور خواهد فرمود، آیا دین جز محبت چیز دیگری است؟ یعنی دین در محبت خلاصه می‏شود. (3)
    ------------------------------------------------------------------
    (1) اختصاص: ص 85. 
    (2) سفینة البحار: ج 1 ص 204 (ح ب ب). 
    (3) فضائل و سیره فردی امام محمد باقر؛ سید علی قریشی؛ برگرفته از کتاب خاندان وحی 
    نوشته شده در سه شنبه 4 آذر 1393 ساعت 01:30 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امام باقر-شیعیان،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    من محمد بن علی بن حسینم

    امام باقر علیه‏ السلام فرموده است:« اظهار چیزی پیش از آن که پایدار شود مایه تباهی است.» 

    علی بن محمد مالکی در کتاب فصول المهمة از بعضی اهل علم و خبر نقل می‏کند که گفت: بین مکه و مدینه بودم، پیرمردی را دیدم که در بیابان گاهی ظاهر و گاهی پنهان می‏شود، تا آن جا که گفت: پیرمرد فرمود: من محمد بن علی بن حسین هستم. پس رو برگرداندم و او را ندیدم و نمی‏دانم در زمین فرو شد و یا به آسمان بالا رفت. (1)
    ----------------------------------------------------
    (1) معجزات امام محمد باقر؛ حبیب الله اکبرپور؛ الف چاپ اول 1382. 
    برچسب‌ها: الله، امام، حسین، علی، محمد، معجزه، مدینه،
    نوشته شده در یکشنبه 2 آذر 1393 ساعت 01:37 ب.ظ توسط : داعی | دسته : امام باقر-معجزات،
  • [ نظرات ]

  • بسم الله الرحمن الرحیم

    ظاهر شدن دو شیر از غیب و دریدن دزد
    می‏گویند: در سفری حضرت علی بن الحسین علیهما السلام به قصد حج در حال حرکت بود. در بین راه به یک وادی در ما بین مکه و مدینه رسید پس ناگهان مرد راهزنی به آن حضرت برخورد و به آن حضرت گفت: «پائین بیا.»
    حضرت به او گفت: «مقصودت چیست؟»
    او گفت: «می‏خواهم ترا بکشم و اموالت را بگیرم.»
    حضرت فرمود: «من هر چه دارم را با تو قسمت کرده و بر تو حلال می‏نمایم.»
    او گفت: «نه.»
    حضرت فرمود: «برای من، بقدری که مرا به مقصد برساند بگذار و بقیه آن مال تو باشد.»
    او گفت: «نه.»
    حضرت فرمود: «پروردگار تو کجا است؟»
    او گفت: «در خواب می‏باشد.»
    در این حال دو شیر حاضر شدند و یک شیر، سر آن ملعون را، و شیر دیگر پایش را گرفتند و کشیدند. در این هنگام حضرت فرمود: «گمان کردی که پروردگارت در خواب است؟!» (1)(2).

    -----------------------------------------------------------

    (1) مدینة المعاجز.
    (2) عجایب و معجزات شگفت انگیزی از امام سجاد؛ تهیه و تنظیم واحد تحقیقاتی گل نرگس؛ شاکر؛ چاپ اول 1386 .
    نوشته شده در شنبه 1 آذر 1393 ساعت 01:30 ق.ظ توسط : داعی | دسته : امام سجاد-معجزات،
  • [ نظرات ]

  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic